Świnia Góra (346 m n.p.m.) – leżące na wschodniej granicy Kielc, najwyższe, częściowo zalesione wzniesienie Wzgórz Szydłówkowskich. W wyrobiskach na południowo-wschodnim zboczu eksploatowano przed laty rudę żelaza i kwarcyty dolnodewońskie. Świnia Góra zbudowana jest ze skał piaskowcowych, co jest o tyle ważne, że rozkruszone skały tworzą na dróżkach dobre  warunki do jazdy terenowej. Szczyt i południowe zbocza są zalesione.
Z górnej krawędzi dawnego wyrobiska rozciąga się piękny widok na góry: wschodni kraniec Pasma Małsowskiego – góra Klonówka i na Łysogóry: Radostowa, Łysica najwyższy szczyt Gór Świętokrzyskich, aż po Łysą Górę.

Od południowej strony góry znajdują się rozległe tereny największego w Polsce ogrodu działkowego, ogrodu im. Stefana Żeromskiego, natomiast u wschodnich podnóży, na terenie ogrodu działkowego "Zielona Dolina", znajduje się zbiorowa mogiła osób zmarłych w czasie epidemii cholery.
Przez wzniesienie przebiega żółty szlak spacerowy wokół Kielc.
Rezerwat przyrody Świnia Góra jest rezerwatem leśny na terenie Suchedniowsko-Oblęgorskiego Parku Krajobrazowego w gminie Bliżyn, w powiecie skarżyskim, w województwie świętokrzyskim.
•    Powierzchnia: 50,57 ha
•    Przedmiot ochrony: fragment lasu z naturalnymi i charakterystycznymi dla regionu świętokrzyskiego drzewostanami mieszanymi

Bogata flora, liczne drzewa pomnikowe i rośliny rzadkie i prawnie chronione, m.in. goryczka wąskolistna, pełnik alpejski, kostrzewa czerwona i kosaciec syberyjski. Występują tu prawie wszystkie typy siedliskowe lasu. W części zachodniej ślady historycznego górnictwa rud żelaza, trwającego od XVII w. do lat 20. XX w.
Przez rezerwat przechodzi  zielony szlak turystyczny z Bliżyna do Zagnańska.Rezerwat obejmuje fragment zbocza zachodniego szczytu góry Barczy z dwoma nieczynnymi kamieniołomami, w których wydobywano w początkach XX wieku piaskowce dolnodewońskie. Rezerwat porasta las mieszany z przewagą sosny.