Refleksji nad tą niełatwą, odpowiedzialną, a niekiedy i tragiczną służbą Ojczyźnie służy specjalnie przygotowana w Muzeum Wojska Polskiego wystawa rocznicowa. Przedstawiono na niej eksponaty ilustrujące stuletnie funkcjonowanie Sztabu, przybliżając życiorysy Szefów Sztabu Generalnego, ich podwładnych oraz złożoność wyzwań i problemów, które przyszło im przezwyciężać w zmieniającej się rzeczywistości. Trudno wspomnieć wszystkie eksponaty, jednak spośród najciekawszych należy wymienić najbardziej wyróżniający żołnierza element – mundur wojskowy.

Symboliczną oś czasu stanowi ukazanie mundurów wybranych Szefów Sztabu Generalnego począwszy od munduru gen. dyw. Stanisława Szeptyckiego, faktycznego organizatora Sztabu Generalnego na przełomie 1918 i 1919 r. Dramatyczne losy i ofiarną służbę przywołują mundury generałów Tadeusza Klimeckiego oraz Franciszka Gągora, które mieli na sobie w chwili tragicznych śmierci, wypełniając obowiązki służbowe Szefów Sztabu – w 1943 r. w Gibraltarze oraz w 2010 r. w Smoleńsku. Najnowsze oblicze Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej symbolizuje mundur galowy wz. 108/MON generała Leszka Surawskiego, zaś upływ stulecia i bliskość Szefa Sztabu z wszystkimi żołnierzami Wojska Polskiego oddaje mundur polowy wz. 2010 gen. broni Rajmunda T. Andrzejczaka, aktualnego Szefa Sztabu Generalnego.

Oprócz mundurów na wystawie zaprezentowano w ujęciu chronologicznym symbolikę wyróżniającą żołnierzy Sztabu. Pokazano też dokumenty i osobiste pamiątki oficerów Sztabu, w tym oficerów wywiadu. Najciekawszą prezentowaną bronią jest szabla oficerska wz. 1921/22 z dedykacją dla majora Sztabu Generalnego Stanisława Krzysika. Dopełnienie ekspozycji stanowi wyposażenie oficerskie oraz pamiątki związane z wyższym szkolnictwem wojskowym jako kuźnią kadr Sztabu, jego zapleczem i ośrodkiem kształtującym poglądy korpusu oficerskiego na całokształt spraw związanych z wojskiem.