Poruszające wspomnienia powstańca: „Dla wolności warto było poświęcić nawet życie”

/ Krzysztof Sitkowski / Gazeta Polska

Jan Przemyłski

Dziennikarz „Gazety Polskiej”, „Gazety Polskiej Codziennie” i portali Niezależna.pl, gdzie prowadzi program „Rozmowa niezależna”.

Kontakt z autorem

  

Gdy wybuchło Powstanie Warszawskie, nie było kalkulacji. Wiedzieliśmy, że walczymy o honor i niepodległość naszej ojczyzny. Po tych pięciu latach zduszenia przez Niemców chcieliśmy choć na chwilę poczuć się wolni. I warto było nawet poświęcić życie dla tej myśli – powiedział „Codziennej” Andrzej Wernic, uczestnik zrywu z 1944 r. Rozmawia Jan Przemyłski.

1 sierpnia miną 74 lata od najbardziej heroicznego zrywu wolnościowego podczas II wojny światowej. Co Pan pamięta z tego dnia?
Gdy wybuchło powstanie, miałem niespełna 14 lat. Razem z mamą mieszkaliśmy przy ul. Podwale, ona pracowała jako lekarz pediatra w szpitalu przy ul. Kopernika. 1 sierpnia była w pracy i już pierwszego dnia zostałem sam. W pierwszej godzinie zrywu mój dom zajął się ogniem od jakiegoś wybuchu. Pamiętam, jak razem z sąsiadami staliśmy w rzędzie, podawaliśmy sobie wodę w kubłach i próbowaliśmy opanować pożar. Ten dzień szybko się nie skończył, zewsząd słychać było strzały i wybuchy. Warszawa próbowała się wyrwać spod jarzma okupanta.

Jako czternastolatek był Pan świadomy tego, co się dzieje?
Rozumiałem, że moja ojczyzna była pod okupacją i próbuje się z niej za wszelką cenę wyrwać. Zawdzięczam to wychowaniu przez rodziców. Moje korzenie rodzinne to tradycje niepodległościowe. Tata był legionistą Józefa Piłsudskiego. Uczestniczył w wojnie polsko-bolszewickiej, a w 1939 r. był obrońcą Warszawy. W swojej młodości dużo czasu spędzałem w garnizonach, dlatego byłem świadomy tego, co się wówczas działo.

Na zdjęciu żołnierz Powstania Warszawskiego Andrzej Wernic. Fot.Tomasz Hamrat/ Gazeta Polska

[Na zdjęciu żołnierz Powstania Warszawskiego Andrzej Wernic. Fot.Tomasz Hamrat/ Gazeta Polska]

Jak wyglądała codzienność podczas powstania?
Była zmienna, raz cudowna, innym razem przerażająca. Pamiętam, jak 4–6 sierpnia pomagałem budować barykadę na rogu Podwala i Senatorskiej z jednej strony oraz na placu Zamkowym. Wyrywaliśmy płyty chodnikowe, usypywaliśmy je na jedną kupę. Mimo zagrożeń ze strony Niemców była w nas radość. Wiedzieliśmy, że każdy z nas dokłada swoją cegiełkę do tego, aby wyzwolić ojczyznę, aby Polska znów mogła być wolna. Zostałem powstańczym ochotnikiem. Pamiętam również wiele egzekucji, bezlitosnych mordów, których Niemcy dokonywali na naszych rodakach tylko dlatego, że ci chcieli być Polakami. To był przerażający widok, którego nie umiem zapomnieć.

Co należało do Pana zadań jako powstańczego ochotnika?
Z bronią w ręku nie walczyłem. Byłem dzieckiem, zresztą pistoletów i karabinów było tak mało, że tylko średnio co 10 dorosły posiadał broń. Roznosiłem rozkazy, pocztę, gdy trzeba było stałem na czatach. Zadań było dużo i mimo młodego wieku starałem się pomagać, jak tylko mogłem.

Czy bał się Pan?
To pytanie często zadają mi dzieci na spotkaniach z powstańcami. Oczywiście, że się bałem. Widziałem dużo śmierci i cierpienia. Każdego dnia modliłem się o to, by nie dosięgnęła mnie kula lub nie zabił wybuch. Bałem się cierpienia i wiele osób miało podobne odczucie. Jednak wydaje mi się, że wszyscy czuliśmy tak samo, młodzi, starzy, kobiety i mężczyźni:  że bez względu na zagrożenie musimy stanąć do walki, wypełnić swoją misję. Wtedy nie było kalkulacji. Wiedzieliśmy, że walczymy o honor i niepodległość naszej ojczyzny. Po pięciu latach okupacji chcieliśmy choć na chwilę poczuć się wolni. I warto było poświęcić życie dla tej myśli.

Czy uważa Pan, że państwo polskie spełnia swoją misję w przywracaniu pamięci m.in. o warszawskich bohaterach z 1944 r.?
Trudno powiedzieć. Przykro mi, że w dzisiejszych czasach nadal próbuje się atakować uczestników powstania. Znany dziennikarz pisze książkę, w której oskarża uczestników zrywu o obłęd. To jest narracja wprost z PRL. Nikt niestety głośno nie oburza się na takie publikacje. My walczyliśmy o godność i honor naszej ojczyzny. Autor tamtej książki nigdy nie zrozumie, jakie panowały wtedy nastroje społeczne i dlatego nie ma prawa nazywać ani mnie, ani moich kolegów obłąkanymi.

Wczytuję ocenę...

Promuj niezależne media! Podaj dalej ten artykuł na Facebooku i Twitterze

Źródło: Gazeta Polska Codziennie

Tagi

Wczytuję komentarze...

"Są powody do optymizmu ws. brexitu"

Zdjęcie ilustracyjne / pixabay.com/Chickenonline /creativecommons.org/publicdomain/zero/1.0/deed.pl

  

Unia Europejska i Wielka Brytania mają bardzo poważne problemy do rozwiązania, zwłaszcza jeśli chodzi o kwestie celne na granicy Irlandii i Irlandii Północnej, ale są powody do ostrożnego optymizmu w sprawie brexitu - ocenił minister ds. europejskich Konrad Szymański.

We wtorek główny negocjator UE ds. brexitu Michel Barnier przekazuje ministrom z 27 państw członkowskich najnowsze informacje po intensywnych negocjacjach, które trwały w ostatnich dniach. Pertraktacje zostały określone przez stronę unijną jako konstruktywne, ale do tej pory nie ma rozwiązania problemu granicy między Irlandią, a Irlandią Północną.

"Biorąc pod uwagę kontekst i punkt startowy, to dziś są powody do ostrożnego optymizmu. Polska od samego początku, kiedy pojawiły się nowe propozycje Londynu, w szczególności te oparte o zabezpieczenie całkowitej zbieżności regulacyjnej w Irlandii Północnej, namawiała KE, państwa członkowskie do podjęcia rzeczowych, konstruktywnych rozmów"

- powiedział polskim dziennikarzom w Luksemburgu Szymański.

Szczegóły najnowszych propozycji nie zostały przedstawione publicznie, ale z nieoficjalnych przecieków wiadomo, że Irlandia Północna miałaby być formalnie w unii celnej ze Zjednoczonym Królestwem i jednocześnie nieformalnie w unii celnej z UE. Unijna "27" obawia się jednak, że towary, które wchodziłyby na teren Irlandii Północnej mogłyby później trafiać do UE bez odpowiednich ceł.

Szymański tłumaczył, że wyjście Irlandii Północnej z unii celnej oznacza bezprecedensową sytuację, jeśli chodzi o zabezpieczenie faktycznego przepływu towarów, osób i usług między terytoriami pozostającej w UE Irlandią i będącej poza UE Irlandią Północną.

"To są bardzo skomplikowane i nieznane dotąd modele współpracy, ale wysiłek negocjacyjny jest widoczny po obu stronach i to nas cieszy. Bardzo nas satysfakcjonuje fakt, że nasze oczekiwania, bardzo jasno, publicznie wyrażane, przynoszą właściwe efekty"

- oświadczył wiceszef MSZ.

Przyznał, że są ryzyka dla integralności jednolitego rynku, dlatego propozycje brytyjskie są niewystarczające.

"Razem z UE-27 oczekujemy dalszych negocjacji po to, aby wszystkie ryzyka i wszystkie ewentualne niedoskonałości tego rozwiązania, które jest całkowicie nowatorskie wyjaśnić i je zabezpieczyć, bo integralność wspólnego rynku jest w interesie Polski. Polska jest i będzie częścią wspólnego rynku, w związku z czym jest to nas wspólny interes" - powiedział minister ds. europejskich.

Kwestia tego, czy Wielkiej Brytanii uda się zawrzeć porozumienie z UE w sprawie warunków brexitu powinna być rozstrzygnięta tym tygodniu. W czwartek i piątek odbędzie się w Brukseli unijny szczyt, na którym ewentualne porozumienie ma zostać zatwierdzone, a w sobotę brytyjska Izba Gmin będzie głosować nad jego akceptacją lub - gdyby go nie było - nad dalszymi krokami.

Szymański zaznaczył, że w UE bardzo wiele porozumień było "dopinanych" w ostatnim momencie. Jego zdaniem należy docenić to co się dzieje w negocjacjach, bo przeciwnie do tego jak było jakiś czas temu, teraz są one niezwykle intensywne i rzeczowe.

Wczytuję ocenę...

Promuj niezależne media! Podaj dalej ten artykuł na Facebooku i Twitterze

Źródło: niezalezna.pl, PAP

Tagi

Wczytuję komentarze...

Nasza strona używa cookies czyli po polsku ciasteczek. Korzystając ze strony wyraża Pan/i zgodę na używanie ciasteczek (cookies), zgodnie z aktualnymi ustawieniami Pana/i przeglądarki. Jeśli chce Pan/i, może Pan/i zmienić ustawienia w swojej przeglądarce tak aby nie pobierała ona ciasteczek.


Strefa Wolnego Słowa: niezalezna.pl | gazetapolska.pl | panstwo.net | vod.gazetapolska.pl | naszeblogi.pl | gpcodziennie.pl