TW „Lange” – wówczas asystenta w Zakładzie Radioastronomii Instytutu Astronomii UMK w Toruniu, pozyskano na początku 1973 r., przed jego wyjazdem na roczne stypendium w Bonn, do sprawy obiektowej krypt. „Baza”. Współpraca nigdy nie została rozwiązana, lecz jedynie zawieszona w roku 1988.

„W czasie osobistego zetknięcia się z kandydatem stwierdziłem, że jest on pozytywnie ustosunkowany do organów SB. Sam deklarował zachowanie w konspiracji rozmów – spotkań. Mimo młodego wieku jest poważny, zrównoważony, taktowny” – ocenił funkcjonariusz SB kpt. Dudziński, który dokonał werbunku i był później oficerem prowadzącym Wolszczana. Dudziński pisał, że jest jego prywatnym znajomym.

Wolszczan podpisał, że zobowiązuje się „zachować w ścisłej tajemnicy wojskowej i państwowej przebieg prowadzonych rozmów i udzielonych informacji oficerowi Kontrwywiadu Polski Ludowej o osobach, faktach interesujących tę służbę”. Określił, że swoje informacje i uwagi będzie podpisywał pseudonimem „Lange”. Jego pierwsza pisemna informacja, jaką przekazał, dotyczyła pobytu służbowego we Włoszech i charakterystyki znanych mu naukowców.

Przed wyjazdem TW do instytutu naukowego w Niemczech Zachodnich do komórki SB w Komendzie Powiatowej MO w Toruniu dociera szyfrogram od zastępcy naczelnika Wydziału II KWMO w Bydgoszczy mjr. Stefanowskiego z zadaniami, jakie należy przedstawić TW „Lange”. Powinien on przejrzeć zawartość archiwów i uczelnianych bibliotek, w kontaktach towarzyskich dążyć do nawiązywania znajomości z pracownikami wiodących ośrodków naukowych i kontrolować innych naukowców polskich, z którymi się zetknie w czasie rocznego pobytu w RFN. Po przyjęciu zadań TW został uprzedzony, że nie wolno mu udzielać za granicą żadnych wywiadów dla mediów.

Po ponadrocznym pobycie w instytucie radioastronomicznym Maksa Plancka w Bonn, w czerwcu 1974 r. TW „Lange” przekazuje SB pisemną relację, w której opisuje osoby, z którymi współpracował, m.in. prof. Ryszarda Wielebińskiego, określonego jako „naukowiec narodowości polskiej”, który co jakiś czas bywał w kraju. TW niejednokrotnie przekazywał SB informacje o Wielebińskim, na którego zaproszenie wyjeżdżał później do instytutu w Bonn. Profesorem interesował się Wydział III Dep. II MSW.

O elektrykach, co przemycali dolary

TW zrelacjonował SB, że w drodze powrotnej z RFN do kraju napotkał Polaków, którzy wracali po przepracowaniu czterech miesięcy w Belgii jako elektrycy i wieźli z sobą dużo rzeczy i dewiz. Przekazał, że ukryli oni przed celnikami dolary i złoto pod siedzeniem w przedziale, a na korytarzu w paczkach, których nie sprawdzili celnicy, znajdowało się wiele części samochodowych. Po tym doniesieniu zastępca naczelnika Wydziału SB KWMO w Toruniu kpt. Synogradzki nakazał zebrać dane personalne Polaków wracających z Belgii w celu poprowadzenia przeciwko nim dalszych działań.

W roku 1976 w SB opracowano charakterystykę TW „Lange”. „Przez okres trzyletniej współpracy z roczną przerwą dał się poznać jako człowiek inteligentny z dużym wyrobieniem życiowym, o swobodnym stylu życia mogącym łatwo zyskiwać sobie sympatię otoczenia. Jako młody naukowiec na uczelni posiada bardzo dobrą opinię” – zapisano. Pada też stwierdzenie, że TW dostarczył dotąd informacji m.in. o pracownikach Instytutu Radioastronomii w Bonn.