„16 listopada 2009 r. w moskiewskim więzieniu zmarł rosyjski prawnik specjalizujący się w walce z korupcją. (...)Siergiej Magnicki został aresztowany i był przetrzymywany przez blisko rok bez procesu sądowego przez tych samych oficerów milicji, przeciwko którym zeznawał wcześniej, odnośnie ich uczestnictwa w wielomilionowym skandalu korupcyjnym” - czytamy w tekście rezolucji.

Europosłowie PiS przypominają także, że „ta sama grupa oficerów milicji, wraz z urzędnikami więziennymi i prowadzącymi dochodzenie torturowała Magnickiego, próbując zmusić go do złożenia fałszywych zeznań i cofnięcia oświadczeń obciążających”.

„Sprawa Siergieja Magnickiego jest tylko jednym z wielu przykładów notorycznego łamania praw człowieka w Rosji. Działalność opozycyjna jest tłamszona a ludzie zastraszani. Rezolucja w sprawie Siergieja Magnickiego będzie jasnym sygnałem dla Rosji, że Unia Europejska nie przygląda się bezczynnie łamaniu uniwersalnych wartości. Unia Europejska musi bronić represjonowanych, w ten sposób udowodni, że zapisane w unijnych traktatach ideały mogą być realizowane” - mówił Migalski, który zabierze głos w tej sprawie podczas najbliższej sesji PE w Strasburgu (8-11 lutego).

„Wystąpienie w tej sprawie jest naszym obowiązkiem. Śmierć Sergieja Magnickiego jest smutnym, ale prawdziwym przykładem traktowania niewygodnych więźniów przez rosyjskie władze i skorumpowanych urzędników. Mam nadzieję, że Parlament Europejski wesprze naszą inicjatywę i wezwie rząd Federacji Rosyjskiej do doprowadzenia odpowiedzialnych za śmierć Magnickiego przed oblicze sprawiedliwości” - skomentował inicjatywę Poręba.

Siergiej Magnicki (na zdjęciu obok), 37-letni prawnik, zeznawał w procesie w sprawie przywłaszczenia 230 mln USD przez urzędników rosyjskiego MSW oraz wysokich funkcjonariuszy milicji. Nakaz aresztowania wydali ci sami ludzie, których Magnicki oskarżał. Był przetrzymywany bez żadnych konkretnych zarzutów przez 12 miesięcy, w bardzo trudnych warunkach. W tym czasie złożył 450 skarg na złe traktowanie. Wszystkie zostały odrzucone. W więzieniu stwierdzono u niego kamicę żółciową, lecz gdy tylko postawiono diagnozę, został przeniesiony z powrotem do więzienia, w którym nie było możliwe przeprowadzenie dalszych badań. Wszystkie prośby o hospitalizację odrzucono, tłumacząc, że w nowym więzieniu nie ma odpowiedniego wydziału medycznego. Pomocy medycznej nie udzielono mu aż do śmierci.

(wg, pis.org.pl)