Mowa ciała, czyli jak odczytać przekaz pozawerbalny?

rawpixel.com

To, co ktoś ma nam do powiedzenia, to tylko cześć większej całość. Słowom towarzyszy przekaz pozasłowny, który ujawnia nastawienie, nastrój, emocje, a nawet w pewnym stopniu osobowość i charakter drugiej osoby. Nad językiem łatwiej panować niż nad mową ciała. Słowa też łatwiej rozumieć i odczytywać niż przekaz pozasłowny. By lepiej rozumieć się w małżeństwie, rodzinie i pracy, niezbędna jest choćby podstawowa praktyczna wiedza z komunikacji pozawerbalnej. Dobre odczytanie przekazu to świadome zestawienie przekazu werbalnego i pozawerbalnego i na tej podstawie prawdziwy odbiór tego, co ktoś chce nam przekazać.

Zarówno silne wzburzenie, jak i obojętność, zmęczenie czy strach są wypisane na naszej twarzy. Gdy kształtował się mózg człowieka, jedną z kluczowych jego funkcji stało się rozpoznawania obrazów, dlatego że w zamierzchłej przeszłości człowiek żył w małych grupach do 120 osób, a jego życie i wychowanie oraz przetrwanie bezpośrednio zależały od jakości relacji społecznych. Nasz mózg rozbudował szczególną funkcję – perfekcyjne rozpoznawanie twarzy. To była i jest podstawowa informacja. W ułamku sekundy, prawie podświadomie, rozpoznajemy, czy znamy tę twarz czy nie, a później to, czy jest nam przyjazna czy nie oraz co w danej chwili człowiek przeżywa. Wyraz twarzy obrazuje nasz nastrój, ale jest też zależność w drugą stronę. Odpowiednie ułożenie mięśni twarzy, np. takie, które wyraża uśmiech, wpływa na nasz nastrój. Istnieją nawet metody terapii, w których zachęca się pacjentów do świadomego uśmiechania się. Jeśli układ mięśni twarzy jest odczytywany przez mózg jako stan dobrego samopoczucia, poprzez dodatkowe wytwarzanie substancji biochemicznych nasz mózg wspiera i inicjuje dobre samopoczucie – analogicznie jest z ponurym czy bardzo smutnym wyrazem twarzy.

W zależności od tego, jak się dana osoba czuje, taką przyjmuje postawę ciała; jest to tym wyraźniejsze, im silniejsze są emocje. Przez postawę ciała można świadomie lub podświadomie wyrażać:

– niezdecydowanie i bezsilność,

– zamykanie się w sobie, wycofanie się,

– depresję, smutek, rezygnację,

– nieporadność, brak pewności siebie, niepewność i bezradność,

– obojętność, znudzenie, brak zainteresowania,

– akceptację, przyjaźń, zrozumienie, życzliwość, zainteresowanie,

– złość, gniew, wewnętrzną agresję,

– poczucie zagubienia, dezorientację,

– strach, lęk, panikę,

– zazdrość, zawiść,

– wewnętrzny ból i cierpienie,

– zabieganie, niepokój, rozchwianie emocjonalne,

– nieuporządkowanie wewnętrzne, wewnętrzny chaos.

Np. nastrój przygnębienia, smutek, brak nadziei może się wyrażać przez sposób poruszania się – chód jest wolny i ociężały, postawa zgarbiona, głowa opuszczona w dół, ramiona ściągnięte, wzrok wbity w ziemię; ton głosu jest cichy i bezbarwny, pozbawiony emocji, wzrok chłodny itd.

U niektórych osób duże napięcie emocjonalne wyraża się poprzez pocenie się, zaczerwienienie twarzy, szybki, niespokojny oddech, nerwowe ruchy rąk lub nóg, zagryzanie warg, obgryzanie paznokci, kręcenie włosów, rozbiegany i niespokojny wzrok, nerwowe patrzenie na zegarek itd. Spróbujmy określić właściwy nam zestaw reakcji naszego ciała na różne stany emocjonalne – to pierwszy krok, by świadomie zacząć nad nimi panować, a nawet je zmieniać i kształtować. Ta znajomość samych siebie pomoże nam obserwować i interpretować podobne zachowania u innych.

Przy dłuższych stanach emocjonalnych zewnętrzne reakcje ciała mogą się utrwalić, stając się wręcz zewnętrznym wizerunkiem odzwierciedlającym wewnętrzne cechy. Nieraz trzeba wiele wysiłku, by ten zaobserwowany mechanizm zmienić.

Korekty zewnętrznego obrazu pozytywnie wpływające na samopoczucie
– dbaj o dobrą, wyprostowaną sylwetkę – nie garb się, oddychaj wolnej i spokojnej – taka postawa wzmacnia poczucie własnej wartości, pozwala z większym dystansem spojrzeć na życie.


 
Źródło: niezalezna.pl

Udostępnij

Tagi

Wczytuję komentarze...

Premiera filmu o sowieckiej zbrodni na Polakach

/ Tymon Tykwiński

W imieniu Instytutu Pamięci Narodowej zapraszamy na premierę spektaklu telewizyjnego "Nie pamiętam" opowiadającego o okrutnej zbrodni sowieckiej dokonanej na Polakach, o zbrodni katyńskiej i wywózkach na Syberię. Premiera odbędzie się w piątek, 23 lutego o godzinie 18.00 w kinie Luna na Marszałkowskiej 28 w Warszawie.

Przed projekcją filmu odbędzie się dyskusja pod tytułem: „Walczyli za Niepodległą. O Ofiarach Zbrodni Katyńskiej”. W rozmowie wezmą udział dr Ewa Kowalska z Muzeum Katyńskiego, dr Adam Buława z Muzeum Wojska Polskiego, Adam Hlebowicz, oraz dr Witold Wasilewski z IPN.

Film "Nie pamiętam" opowiadający o sowieckich represjach wobec Polaków po agresji Związku Sowieckiego 17 września 1939 r. wyprodukował Instytut Pamięci Narodowej i Varsovia Art, reżyserem jest Mirosław Mamczur a scenariusz napisali Danuta Nagórna i Jarosław Witaszczyk, którzy zagrali w nim główne role.

Gośćmi debaty i projekcji filmu będą między innymi rodziny katyńskie i Sybiracy.

Premiera odbędzie się w piątek 23 lutego o godzinie 18.00 w kinie Luna na Marszałkowskiej 28 w Warszawie.

"Nie pamiętam" - zaproszenie na projekcję filmu IPN.

Źródło: niezalezna.pl

Udostępnij

Tagi

Wczytuję komentarze...

Nasza strona używa cookies czyli po polsku ciasteczek. Korzystając ze strony wyraża Pan/i zgodę na używanie ciasteczek (cookies), zgodnie z aktualnymi ustawieniami Pana/i przeglądarki. Jeśli chce Pan/i, może Pan/i zmienić ustawienia w swojej przeglądarce tak aby nie pobierała ona ciasteczek.


Strefa Wolnego Słowa: niezalezna.pl | gazetapolska.pl | panstwo.net | vod.gazetapolska.pl | naszeblogi.pl | gpcodziennie.pl