niezalezna.pl - strefa wolnego słowa
31 marca 2017

II Konferencja Smoleńska – transmisja na żywo

Dodano: 21.10.2013 [08:30]
II Konferencja Smoleńska – transmisja na żywo - niezalezna.pl
foto: Zbyszek Kaczmarek/Gazeta Polska
Dziś o godzinie 9.00 rozpoczęła się dwudniowa II Konferencja Smoleńska - międzynarodowe spotkanie naukowców zainteresowanych wyjaśnieniem katastrofy z 10 kwietnia 2010 r. Specjalnie dla czytelników portalu niezalezna.pl na łamach portalu będziemy relacjonować na żywo przebieg tego wydarzenia.

Oprócz sesji technicznej w ramach II Konferencji odbędą się również sesje medyczna, socjologiczna oraz prawna.

Transmisja live z II Konferencji Smoleńskiej jest dostępna TUTAJ. Organizator zapewnia bezpłatny dostęp do transmisji dla kilku tysięcy użytkowników. W przypadku przekroczenia limitu równocześnie oglądających, będzie możliwe uzyskanie dostępu do transmisji po uiszczeniu przez użytkownika opłaty.

Transmisję w wersji audio i video można śledzić na żywo także za pośrednictwem TV Republika oraz TUTAJ

Na łamach portalu niezalezna.pl relacjonujemy na żywo przebieg całej Konferencji:

19.53
Zakończył się pierwszy dzień II Konferencji Smoleńskiej. Jutrzejsza debata zaczyna się o godzinie 9.00 i potrwa do wieczora. Wykłady wygłoszą m.in. mecenas Piotr Pszczółkowski o "Prawnych aspektach badania katastrofy smoleńskiej", sporo czasu poświęcone zostanie również zachowaniom mediów po tragedii z 10 kwietnia 2010 r.

19.33
Podczas długiej dyskusji uczestnicy konferencji nie ukrywali przede wszystkim uznania dla prof. Cieszewskiego za przełomowe ustalenie, że już 5 kwietnia 2010 r. słynna brzoza była złamana. Doszedł do tego wniosku po analizie satelitarnych zdjęć.

19.00
W trakcie dyskusji generalnej eksperci, m.in. Bogdan Gajewski i prof. Kazimierz Nowaczyk, odpowiadają na pytania uczestników Konferencji. Zakres poruszanych tematów jest bardzo obszerny.

18.35
Zakończył się ostatni dzisiaj referat. Trwa krótka przerwa. Przed uczestnikami II Konferencji Smoleńskiej jeszcze dyskusja generalna, którą poprowadzi prof. Andrzej Wiśniewski z Instytutu Fizyki PAN.

18.26
Na zapisie audio z kokpitu nie ma uderzenia w brzozę ani "odgłosu przypominającego stuknięcie". Są za to inne niezidentyfikowane odgłosy, niepokrywające się z momentem rzekomego zderzenia z drzewem - dowodzi dr Gruszczyńska. Wskazuje też, że niezbędna jest słuchowa weryfikacja materiału dźwiękowego w każdej próbie korelacji zdarzeń rejestrowanych przez różne rejestratory lotu. Konieczne jest również uzupełnienie opisu zdarzeń dźwiękowych, wyrażonych językiem subiektywnej oceny, drobiazgową analizą akustyczną. Dr Gruszczyńska zwróciła także uwagę na jaskrawy przypadek zmanipulowania jednej wypowiedzi kontrolera lotu (wypowiadane przez jego zdanie kończy się... dwukrotnie).

18.17
Według dr Gruszczyńskiej komisja Millera błędnie identyfikuje zdarzenia na zapisie audio z kokpitu i posługuje się niejasną terminologią. Jak twierdzi autorka referatu - "zderzenie z brzozą" jest w efekcie zjawiskiem akustycznie niezidentyfikowanym, nieokreślonym jakościowo, nieumiejscowionym czasowo. Konsekwencje są jednak daleko idące, albowiem owo "uderzenie" służy komisji Millera do wyznaczenia czasu kluczowego wydarzenia, a następnie do synchronizacji zdarzeń rejestrowanych przez rejestrator rozmów z kokpitu oraz parametrów z innych rejestratorów.

18.10
Ostatnia dzisiejsza prelekcja - dr hab. Anna Gruszczyńska-Ziółkowska z Instytutu Muzykologii z Uniwersytetu Warszawskiego. Tytuł referatu nietypowy: "Jak brzmi uderzenie samolotu w brzozę?" Dr Gruszczyńska, zestawiając dane z analizy komisji Millera z materiałem dźwiękowym z kokpitu, wykazuje, że rządowi eksperci - mówiący o "odgłosie uderzenia w brzozę" - nie ustalają, o którym z anomalnych zdarzeń akustycznych jest mowa.

17.42
Co potrzebne jest do tytułowego "odtworzenia geometrii elementów siłowych skrzydła"? Według Jana Błaszczyka powinniśmy wykorzystać ogólnie dostępne dane techniczne i osiągi samolotu, a także określić miejsce samolotu Tu-154 z punktu widzenia wytrzymałości konstrukcji. Należy też zbudować obwiednię obciążeń samolotu oraz ustalić maksymalne obciążenia zewnętrzne i wewnętrzne oraz dopuszczalne naprężenia. Wreszcie: określić specyfikę pracy konstrukcji skrzydła samolotu Tu-154.

17.37
Rozpoczyna się referat Jana Błaszczyka, emerytowanego pracownika Wydziału Mechatroniki i Lotnictwa na Wojskowej Akademii Technicznej. Tytuł wystąpienia to "Próba odtworzenia geometrii elementów siłowych skrzydła na bazie ogólnie dostępnych danych technicznych i osiągów samolotu Tu-154".

17.32
Prof. Grzegorz Jemielita z Politechniki Warszawskiej chwali analizę prof. Biniendy. - To była wspaniała symulacja. Gratuluję! - mówi.

17.23
Wnioski z najnowszych badań prof. Biniendy są następujące: 1. Rezultaty uderzenia skrzydłem w drzewo pokazały, że drzewo zawsze byłoby przecięte przez skrzydło. 2. Symulacje uderzenia samolotu w ziemię pokazały, że samolot nie uległby rozpadowi na tysiące kawałków, a masa samolotu powinna wyżłobić krater w ziemi. 3. Rezultaty symulacji wskazują na wybuchy w skrzydle i w kadłubie.

17.04
Autorem następnej prezentacji jest prof. Wiesław Binienda z University of Akron. Podsumowuje on rezultaty przeprowadzonych symulacji komputerowych poszczególnych aspektów związanych z katastrofą smoleńską. Naukowiec prezentuje najnowszy model materiałowy opracowany przez amerykańskie konsorcjum lotnicze dla duraluminium oraz wyniki eksperymentu uderzenia dużej energii dla obiektu z duraluminium (w tym zniszczenia związane z tym eksperymentem oraz symulacje przeprowadzone przy użyciu najnowszego modelu materiałowego).



16.59
Jeżeli Tu-154 uderzyłby w brzozę, w pobliżu powinny być ślady paliwa - zauważa prof. Gieras. - O tym zaś nic nie wiadomo - dodaje.

16.50
Naukowiec rozważa przypadki wybuchów w powietrzu i porównuje je z eksplozjami innych cylindrycznych pojemników oraz płaskich zamkniętych obiektów. Zdaniem prof. Gierasa stan wraku Tu-154 jednoznacznie wskazuje na eksplozję samolotu; uczony zastrzega jednak, że do stuprocentowej pewności potrzebne są badania wraku.

16.45
Prof. Gieras na początek przywołuje statystyki: Od 19 stycznia 1973 r. do 1 stycznia 2011 r. miało miejsce 110 poważnych wypadków samolotu Tu-154 zarówno w wersji pasażerskiej, jak i cargo. Ich statystyka kształtuje się w sposób następujący: 58 przypadków ze zniszczeniem kadłuba i 2741 ofiarami śmiertelnymi, 4 ze zniszczeniem kadłuba, ale bez ofiar śmiertelnych, 5 przypadków zniszczenia kadłuba natury kryminalnej z 232 ofiarami śmiertelnymi oraz 31 przypadków porwań z 13 ofiarami śmiertelnymi. Pięć wydarzeń z ofiarami śmiertelnymi było skutkiem działań terrorystycznych lub militarnych, natomiast kilkanaście innych spowodowanych było złym stanem nawierzchni pasa startowego, przeładowaniem, kolizjami w powietrzu, problemami mechanicznymi, wyczerpaniem się paliwa, pożarami ładunków, błędami pilotów oraz innymi niewyjaśnionymi przyczynami.

16.35
Koniec przerwy. Kolejna sesja pierwszego dnia Konferencji rozpoczęła się od referatu prof. Jacka Gierasa z Instytutu Elektrotechniki na Uniwersytecie Technologiczno-Przyrodniczym w Bydgoszczy. Temat referatu brzmi: "Analiza katastrof TU 154 w latach 1973-2011".

16.18
Rozpoczęła się przerwa

16:14
Wyniki badań Jorgensena obalają hipotezę zakładającą złamanie skrzydła przez brzozę. Jak stwierdził ekspert z Danii - pozostają one spójne z rezultatami niezależnych badań przeprowadzonych przez prof. Wiesława Biniendę, prof. Chrisa Cieszewskiego i Kazimierza Nowaczyka.

16:13
Na sali pojawia się Barbara Fedyszak-Radziejowska.

15:55
Jak twierdzi Duńczyk - utrata siły nośnej związana z utratą jedynie czubka skrzydła nie doprowadziłaby do katastrofy samolotu. Prawdopodobny scenariusz wydarzeń byłby spójny w przypadku utraty dodatkowego fragmentu lewego skrzydła. To mogłoby również wyjaśnić sprawę nieoczekiwanego zachowania lewego steru wysokości i jest zgodne z zaobserwowanymi na ziemi śladami.

15:48
Glenn Jorgensen obala główną tezę raportu MAK. Jak mówi - prędkość samolotu na ok. 360 m przed miejscem katastrofy można oszacować z prędkości wcześniej zarejestrowanych przez GPC poprzez scałkowanie zapisanych przyspieszeń pionowych pomiędzy dwoma pozycjami samolotu. Pozostałe warunki brzegowe to ostateczne miejsce katastrofy oraz dane GPS zarejestrowane przez FMS ok. 70 m przed miejscem katastrofy. Jorgensen wyznaczył trajektorie dla dwóch scenariuszy. I scenariusz: utrata tylko czubka skrzydła, jak stwierdza raport MAK. II scenariusz: po utracie czubka skrzydła następuje dodatkowa utrata fragmentu skrzydła o powierzchni 47m2. Wyznaczony końcowy kąt przechylenia, prędkość kątowa przechylania, trajektorie oraz ślady na ziemi w połączeniu z nieoczekiwanym zachowaniem lewego steru wysokości nie odpowiadają obserwacjom i zarejestrowanym wielkościom dla scenariusza I, ale dobrze pasują do scenariusza II. Zgodnie z obliczeniami, utrata tylko czubka skrzydła nie powinna doprowadzić do katastrofy samolotu, jak to stwierdzono w raporcie MAK.

15:44
Swój referat rozpoczął Glenn Arthur Jorgensen, członek Duńskiego Stowarzyszenia Inżynierów, który na Konferencję przyjechał specjalnie z Danii. Na początek powiedział, że katastrofą smoleńską zainteresował się, gdy chciał udowodnić znajomemu, że raport MAK jest zgodny z prawdą. Gdy przyjrzał mu się bliżej, zaczął odkrywać w oficjalnej wersji poważne luki.



15.31
Z kolei dr Marek Dąbrowski podsumował kierunki dalszych badań nad zachowaniem samolotu. W referacie omawiane są wzajemne sprzeczne dane i wyniki badań; nie wystarczające zapisy z rejestratorów parametrów lotu i niezgodności w oficjalnych analizach; możliwości wstępnego wnioskowania na podstawie innych katastrof; problemy z uzyskaniem danych od czynników oficjalnych; ingerencje w dowody po katastrofie; niektóre aspekty katastrofy w wypowiedziach świadków, pominięte w oficjalnej narracji.



15:10
Dr Bramski: "w rozłożeniu szczątków można zauważyć zjawisko separacji aerodynamicznej według ciężaru, co świadczy o tym, że kadłub uległ dezintegracji w powietrzu przed uderzeniem w ziemię". Jak twierdzi naukowiec - jeśli katastrofa smoleńska, która prawdopodobnie była zamachem terrorystycznym, nie zostanie wyjaśniona, cofnie to cywilizacyjnie społeczeństwo rosyjskie o 70 lat.

14:58
Druga ważna sprawa to - zdaniem dr. Bramskiego - zachowanie tylnej części samolotu, która nie zgniatała kadłuba, ale odskoczyła od niego, wyciągając z kadłuba przewody licznych instalacji. - Przełom tylnej części kadłuba wskazuje na wybuch w kabinie pasażerskiej - mówi dr Bramski.

14:54
Następnym prelegentem jest dr Stefan Bramski, emerytowany pracownik Instytutu Lotnictwa. Jak mówi naukowiec - w swoim referacie skoncentrował się na trzech zdarzeniach, które miały miejsce w trakcie katastrofy Tu-154 w Smoleńsku. Pierwszym z nich jest szczególna lokalizacja szczątków samolotu, wygodna dla "służb ratunkowych". Według uczonego - miejsce upadku samolotu mogło być wyznaczone w trakcie planowania zamachu terrorystycznego.

14:48
"Lewe skrzydło zostało rozerwane na dużej powierzchni ok. 50 m przed pancerną brzozą - wynika z zapisów TAWS i FMS oraz z dokumentacji zdjęciowej" - twierdzi dr Nowaczyk.




14:42
Dr Nowaczyk dowodzi manipulacji, jakich dokonała komisja Millera, "obliczając" końcowy etap trajektorii lotu samolotu Tu-154. Złe i arbitralne kątów przechylenia samolotu, korzystanie ze zdjęć rosyjskiego amatora - to tylko niektóre ze skandalicznych nadużyć rządowych ekspertów. Co więcej - dane odczytane z polskiego rejestratora poddane zostały innej manipulacji: usunięto ostatnie pół sekundy z zapisu, który następnie "sklejono" z niezweryfikowanymi danymi z rosyjskiej czarnej skrzynki.



14.35
Żaden z zapisów przekazanych Polsce w obecności przedstawicieli polskiej prokuratury nie nadawał się do analizy - podkreśla dr Nowaczyk. Dodaje, że już wstępna analiza spójności danych z poszczególnych rejestratorów wykazuje rozbieżności znacznie przekraczające ewentualne błędy w zapisach.

14.31

Kolejna odsłona konferencji po przerwie - tym razem przed zebranymi uczestnikami konferencji występuje dr Kazimierz Nowaczyk z University of Maryland. Jego wystąpienie nosi tytuł: "Analiza materiałów źródłowych dostępnych w raportach MAK, KBWLLP i ekspertyzach ATM, UA SC". Naukowiec zaznacza, że podstawowym materiałem analizy są zapisy systemów: rosyjskiego MSRP-64, polskiego ATM QAR oraz amerykańskiego TAWS i FMS.

13.50
Rozpoczęła się przerwa obiadowa. Transmisja z konferencji zostanie wznowiona o godzinie 14.30

13.34
Prof. Obrębski nawiązuje do innych referatów wygłoszonych podczas I Konferencji Smoleńskiej i do referatów, które usłyszeliśmy dzisiaj. Każdy z nich podważa całkowicie wersje komisji MAK i komisji Millera.



13.26
Prof. Obrębski mówi: - Badany przeze mnie element bez wątpienia został rozerwany. Jego zniszczenie nastąpiło w wyniku wybuchu materiału, który prawdopodobnie znajdował się w jego zamkniętej przestrzeni. Rok temu powiedziałem, że samolot został zniszczony w wyniku wielopunktowej eksplozji. Nie wycofuję się z tych słów - podkreśla nagrodzony brawami prof. Obrębski. Naukowiec nazywa też absurdem twierdzenie, że brzoza spowodowała urwanie skrzydła Tu-154. - Pytanie: kto tu bredzi? - twierdzi profesor.

13.24
Prof. Jan Obrębski z Politechniki Warszawskiej nawiązuje do swojej prezentacji sprzed roku i do postawionych w niej pytań oraz wniosków. Wskazuje ponownie na konieczność wykonania na opisanym poprzednio elemencie Tu-154 badań chemicznych pod kątem obecności materiałów wybuchowych. Prof. Obrębski był jednym z 3 naukowców zaatakowanych ostatnio przez "Gazetę Wyborczą".

13.20
Ważna informacja: jeden z naukowców - znających autorów analizy próbek z Tu-154 - ujawnia, że ich opinia różniła się od interpretacji, jaką przyjęli prokuratorzy w odniesieniu do wyników badań dotyczących istnienia śladów substancji wybuchowych.

13.18
Małgorzata Wassermann ujawnia, że po katastrofie smoleńskiej część przedmiotów należących do ofiar poddano procesom, w wyniku których nie nadają się one jakoby do badań na obecność materiałów wybuchowych.

13.12

Dr Jan Bokszczanin podsumowuje: spektrometria ruchliwości jonów gwarantuje wysoką skuteczność jednoznacznego wykrywania jonów określonych materiałów wybuchowych w gazach zawierających ich opary. Nie ma żadnych wątpliwości, że urządzenie MO-2M zapewnia jednoznaczne wykrywanie i identyfikację wybranych materiałów wybuchowych w przypadku obecności ich oparów w analizowanym powietrzu. Przeprowadzone badania przedmiotów, które towarzyszyły ofiarom katastrofy smoleńskiej, wykryły obecność jonów nitrogliceryny oraz pentrytu w przypadku 3 przedmiotów spośród 74 przebadanych. Niepodważalnym świadectwem ewentualnego wybuchu byłaby stwierdzona obecność produktów powybuchowych, niemożliwych do wykrycia za pomocą spektrometrów.

13.08
Nitroglicerynę detektory wykryły m.in. na płaszczu śp. Aleksandra Fedorowicza i torbie śp. Zbigniewa Wassermanna - dowodzi Tomasz Ludwikowski z Korporacji Wschód.

13.06
Ważna informacja: ślady materiałów wybuchowych można usunąć, choćby poprzez podgrzanie próbek. Autorzy referatu prezentują także obnażający ignorancję prokuratorów film - pokazuje on badanie za pomocą detektorów siedmiu rodzajów past do butów. Detektory w żadnym wypadku nie zareagowały.

12.56
Autorzy referatu przedstawiają fizykochemiczne zasady działania spektrometrów, przegląd danych z literatury naukowej, zasady działania detektora MO-2M, a także wyniki badań przedmiotów, które towarzyszyły ofiarom katastrofy smoleńskiej w chwili ich śmierci, na okoliczność obecności śladowych obecności MW. Eksperci zaznaczają m.in., że trudno pomylić materiały wybuchowe jak np. trotyl z pastą od butów, o której mówili prokuratorzy wojskowi.

12.48

Specjaliści mówią, do czego służą przenośne urządzenia skriningowe wykorzystujące zjawiska fizykochemiczne. Chodzi m.in. o zagrożenia terrorystyczne, związane z próbami umieszczenia materiałów wybuchowych (MW) w środkach masowego transportu, w tym samolotach. Detektory służą właśnie do szybkiego i skutecznego wykrywania oraz identyfikacji takich substancji. Jednym ze zjawisk fizykochemicznych wykorzystywanych przez przenośne urządzenia jest nieliniowa zależność ruchliwości jonów od natężenia zmiennego pola elektrostatycznego (FAIMS). W oparciu o to zjawisko skonstruowany został detektor MO-2M.

12.47
Szykuje się kolejne ciekawe wystąpienie, zatytułowane "Detektor MO-2M jako przedstawiciel urządzeń do wykrywania materiałów wybuchowych w oparciu o zjawisko ruchliwości jonów". Referet prezentowany jest przez dr. Andrzeja Wawro oraz Tomasza Ludwikowskiego i dr. Jana Bokszczanina z Korporacji Wschód - spółki produkującej detektor użyty przez prokuraturę do badania wraku Tu-154.



12.40
I czas na wnioski z referatu: 1. Jego autorzy wykazali, że nawet w laboratoriach nieprzystosowanych do analizy mikrośladów można zweryfikować hipotezę wybuchu, o ile badania przedmiotów pozostałych po katastrofie zostaną zakrojone szeroko (dla zapewnienia reprezentatywności próbek), 2. Badania takie są wciąż możliwe do przeprowadzenia w kraju pod warunkiem zaangażowania się w nie wykwalifikowanych zespołów badawczych i dostępu do adekwatnych środków finansowych. Chemicy przypominają też, że niezwłocznie po katastrofie należało ma jej miejscu dokonać pomiarów obszaru i pobrać kilkaset próbek. Nie zrobiono tego.



12.28
Ekstrakty metanolowe fragmentów ubrań dwóch ofiar katastrofy smoleńskiej (odpowiednio próbki 1 i 2, każda o powierzchni ok. 0,1 m2) podzielono na frakcje metodą chromatografii cienkowarstwowej. Poszczególne frakcje przebadano metodami magnetycznego rezonansu jądrowego (NMR) i spektrometrii mas. Podobne badania przeprowadzono dla odzieży nowej o takich samych specyfikacjach jak ubranie, z którego pochodzi próbka nr 2. Dzięki akumulacji wyników wielu cząstkowych eksperymentów NMR w obydwu próbkach zidentyfikowano kilka substancji chemicznych, obecnych w ilościach śladowych - ok. 1 mg na badany fragment odzieży. Jest to dokładność wystarczająca do wykrycia śladów materiałów wybuchowych na przedmiotach znajdujących się w pobliżu centrów ewentualnych eksplozji materiałów wybuchowych zawierających nitropochodne organiczne. Podjęcie podobnych badań przez jednostki badawcze bardziej wyspecjalizowane w analizie mikrośladów chemicznych dałoby pełniejszy obraz chemicznych pozostałości po katastrofie smoleńskiej - wynika z prezentacji chemików.

12.26
"Badania fizykochemiczne fragmentów ubrań ofiar katastrofy smoleńskiej: badania TLC, NMR i MS" - to tytuł kolejnego referatu przygotowanego przez dr. Wojciecha Fabianowskiego (Politechnika Warszawska, Wydział Chemiczny), prof. Jana Jaworskiego (Uniwersytet Warszawski, Wydział Chemii), prof. Krystynę Kamieńską-Trelę, prof. Sławomira Szymańskiego (oboje Instytu Chemii Organicznej PAN) i dr. Jacka Wójcika (Instytut Biochemii i Biofizyki PAN).

12.19
Metody analizy struktury materiału i zmian zachodzących w tej strukturze stanowią istotny element badań, który powinien być uwzględniony w planowanych pracach doświadczalnych służących wyjaśnieniu przyczyn katastrofy. - Zastosowanie m.in. metod mikroskopii optycznej, skaningowej, metod dyfrakcji promieniowania rentgenowskiego umożliwi opis zmian struktury badanego materiału - twierdzi prof. Gładyszewski.

12.10
Prof. Gładyszewski przedstawia w swoim referacie wybrane, standardowe metody fizyczne stosowane w laboratoriach polskich i zagranicznych, które wydają się najbardziej przydatne w badaniach zdarzenia fizycznego, jakim w rozumieniu badawczym była katastrofa samolotu Tu-154M pod Smoleńskiem. Dokonając wyboru metod fizycznych, które mogą najefektywniej wspomóc prowadzenie badań przyczyny katastrofy, naukowiec wskazuje metody badania struktury, a także zmian struktury, zachodzących na skutek działania sił o różnym charakterze i źródle.

12.07
Głos zabiera prof. Grzegorz Gładyszewski z Katedry Fizyki Stosowanej (Politechnika Lubelska). Temat referatu to "Wybrane metody fizyczne w badaniach zmian struktury materiałów".

12.04
Dlaczego według raportu MAK wszyscy pasażerowie tzw. III salonki mieli niezapięte pasy? A może przyczyna rozległych obrażeń pasażerów znajdujących się w tej części samolotu była inna? - pyta inż. Gajewski.

11.58
Bogdan Gajewski: - Wątpliwości budzą następujące, nieudokumentowane stwierdzenia w raporcie MAK, a w szczególności, że: 1. Przeprowadzono inwentaryzację wszystkich pasażerów i personelu pokładowego pozwalającą na orzekanie, kto miał zapięte pasy bezpieczeństwa przed katastrofą. 2. Wszystkie osoby znajdujące się w przedniej części kabiny pasażerskiej nie miały zapiętych pasów.

11.54
Pierwszy referat jest autorstwa dr inż. Bogdana Gajewskiego z International Society of Air Safety Investigators. Tytuł wystąpienia to "Fotele lotnicze i pasy bezpieczeństwa w katastrofie smoleńskiej". Ekspert przypomina, że według raportu MAK zrobiono powypadkową inwentaryzację wszystkich pasażerów, foteli lotniczych oraz pasów bezpieczeństwa. W oparciu o tę wątpliwą inwentaryzację stwierdzono, kto z pasażerów i załogi samolotu miał zapięty pas bezpieczeństwa przed katastrofą. To stwierdzenie nie jest udokumentowane ani też nie wydaje się prawdopodobne - uważa dr inż. Gajewski.

11.52
Początek drugiej sesji, poświęconej badaniom fizykochemicznym i aspektom wytrzymałościowym. Słowo wstępne wygłosił prof. Andrzej Wiśniewski z Instytutu Fizyki PAN.

11.30
Rozpoczęła się 15-minutowa przerwa. Wśród zgromadzonych na sali osób są m.in. Jacek Świat, Dorota Skrzypek, Małgorzata Wassermann, Ewa Kochanowska, Andrzej Melak, Jadwiga Gosiewska (mama Przemysława Gosiewskiego) oraz Ewa Błasik. Na wychodzących uczestników konferencji czyhają przedstawiciele mainstreamowych mediów, m.in. TVN24.

11.20
PRZEŁOMOWA INFORMACJA! Prof. Cieszewski porównuje zdjęcia ze stycznia 2010 r., z 5 kwietnia 2010 r., z 11 i 12 kwietnia 2010 r. Wynika z nich, że 5 kwietnia 2010 r. słynna smoleńska brzoza BYŁA JUŻ ZŁAMANA. Na zbliżeniu widać wyraźnie, że drzewo jest pochylone i nadłamane. Prof. Cieszewski dziękuje Anicie Gargas za film "Anatomia upadku", bez którego sformułowanie takich wniosków nie byłoby możliwe.




11.13
Prof. Cieszewski wykorzystuje w swojej prezentacji zdjęcie miejsca katastrofy z filmu "Anatomia upadku" w reż. Anity Gargas (wykonane z paralotni). Jest ono ważnym punktem odniesienia dla wniosków referatu.

11.05
Zdaniem prof. Cieszewskiego, drzewo rosło na wydajnej i żyznej glebie w szybkim tempie z przyrostami powodującymi niską gęstość drewna. Zastosowanie złożonej metody poprawy jakości obrazu nie pozwoliło na odrzucenie możliwości złamania drzewa przed 5 kwietnia 2010 r.

10.58

Prof. Cieszewski rozpoczyna kolejny referat, tym razem poświęcony słynnej smoleńskiej brzozie. Jego analiza obejmuje niektóre parametry wydajnościowe gleby, na której rosła brzoza smoleńska, fotografie terenu oraz złożone metody poprawiające jakość zdjęć satelitarnych, a także wizualizację jej zniszczenia wskutek koalizji z samolotem.





10.55
Najprawdopodobniej było to coś ukrytego pod odblaskowymi płachtami wyglądającymi jak śnieg - konkluduje prof. Cieszewski. Warto sprawdzić, co takiego mogło być pod tymi maskownicami - twierdzi naukowiec.

10.46
Białe "łaty" widoczne na zdjęciach satelitarnych z 5 kwietnia 2010 r. to nie jest naturalny śnieg - wynika z ustaleń prof. Cieszewskiego, który wraz ze swoim zespołem przeanalizował szereg zdjęć obszaru Smoleńska z kilku lat. Te tajemnicze powierzchnie to, zdaniem prof. Cieszewskiego, coś innego, coś, co musiało zostać stworzone przez człowieka. Trudno jednak na podstawie tej jakości zdjęć określić, co to za przedmioty lub materiał. Śnieg powinien na kolejnych zdjęciach pozostawić ciemne plamy.



10.38
Prof. Cieszewski opisuje czasoprzestrzenną analizę zdjęć satelitarnych obszaru Smoleńska o wysokiej rozdzielczości, wykonanych w latach 2003-2010. Ma ona na celu modelowanie oraz ilościowe określenie przestrzennych korelacji pomiędzy zarejestrowanymi elementami z wybranych terenów oraz zidentyfikowanie naturalnych szczegółów terenu widocznych w analizowanym okresie czasu.

10.36
Rozpoczyna się prezentacja prof. Chrisa Cieszewskiego z Warnell School of Forestry and Natural Resources, University of Georgia, przygotowana także przez Aruna Kumara, Deepaka Mishrę, Rogera Lowe i Pete'a Bettingera z University of Georgia. Referat nosi tytuł: "Czasoprzestrzenna analiza wysokorozdzielczego obrazowania satelitarnego".

10.34
- W pierwszej kolejności należy jak najszybciej sprowadzić pozostałości wraku samolotu Tu-154 do Polski - mówi dr Ziółkowski.

10.32
Osoby i organy państwa polskiego upoważnione i zobowiązane do badania katastrofy smoleńskiej  "nie dochowały należytej staranności, nie prowadziły i nie prowadzą badania przyczyn tej katastrofy". Osoby i organy państwa polskiego zobowiązane i upoważnione do badania katastrofy Tu-154 nie dokonały inspekcji miejsca katastrofy zgodnie z powszechnie obowiązującymi zasadami. W szczególności nie została sporządzona rzetelna dokumentacja wrakowiska, nie opracowano szczegółowej ewidencji pozostałości wraku, jak również nie dokonano starannego odtworzenia samolotu ze zinwentaryzowanych szczątków - twierdzi dr Ziółkowski.



10.30
Dr Ziółkowski podaje i ilustruje graficznie cechy charakterystyczne elementów metalowych, które w sposób jednoznaczny pozwalają stwierdzić, że dany element uległ zniszczeniu na skutek wybuchu. Dokonuje przeglądu dostępnej dokumentacji zdjęciowej wraku samolotu Tu-154M pod kątem występowania charakterystycznych śladów zniszczenia na skutek ciśnienia wewnętrznego. - Wiele zniekształceń metalowych elementów wraku samolotu Tu-154 odpowiada zniekształceniom prezentowanym w literaturze jako typowe zniekształcenia powstające na elementach metalowych w przypadku eksplozji - mówi dr Ziółkowski.



10.27
Dr hab. Andrzej Ziółkowski koncentruje się na metalowych elementach wraku samolotu. Formułuje hipotezę, że pierwotną techniczną przyczyną katastrofy w Smoleńsku był wybuch na pokładzie samolotu, gdy był on w powietrzu. Korzystając z publicznie dostępnych informacji, Ziółkowski podaje przesłanki przemawiające za sformułowaniem tej hipotezy, m.in. sposób odkształceniem, jakim uległa konstrukcja i elementy Tu-154.

10.23
Rozpoczyna się referat Andrzeja Ziółkowskiego z Instytutu Podstawowych Problemów Techniki PAN pt. "Badania eksperckie metalowych elementów wraku samolotu Tu-154". Naukowiec podaje ogólne zasady prowadzenia badań nieszczęśliwych zdarzeń. Omawia rozbieżności pomiędzy dobrymi praktykami postępowania i faktycznie podjętymi czynnościami śledczymi w przypadku badania katastrofy Tu-154M w Smoleńsku.

10.20
Konkluzja prof. Witakowskiego: - Obraz wrakowiska w Smoleńsku wskazuje jednoznacznie, że rozpad samolotu Tu-154 M 10 kwietnia 2010 r. nastąpił w powietrzu, a nie na powierzchni ziemi. Wskazuje na to zarówno brak krateru, dyslokacja poszczególnych fragmentów, a także położenie niektórych szczątków w koronach drzew, co możliwe jest jedynie przy upadku z góry.

10.17
Prof. Witakowski: - Katastrofa lotnicza zawsze pozostawia ślady na powierzchni ziemi niezależnie od tego, czy rozpad samolotu nastąpił w powietrzu, czy też dopiero uderzeniu w ziemię. Katastrofa tego samego samolotu pozostawia jednak różne ślady w zależności od tego, czy rozpad nastąpił przed upadkiem, czy w czasie upadku. Ślady te w zależności od wielkości, kształtu i położenia są więc istotnym dowodem wskazującym na przebieg katastrofy. Uderzenie samolotu w całości o grunt zostawia na powierzchni krater, a szczątki mogą być położone jedynie na przedłużeniu kierunku lotu. W przypadku rozpadu samolotu w powietrzu, na ziemię spadają oddzielne szczątki o mniejszej masie niż całość. Ich położenie na powierzchni terenu zależy od wysokości i położenia punktu, w którym nastąpiła dezintegracja maszyny. Ślady na powierzchni gruntu są mniejsze i adekwatne do masy poszczególnych upadających fragmentów. Charakterystyczne są też ślady pozostawione na szacie roślinnej, np. "blaszane ptaki", czyli szczątki samolotu, które opadły na drzewa po wybuchu w powietrzu.



10.05
- Na podstawie aneksów do Konwencji Chicagowskiej można stwierdzić, że podstawowym elementem badania jest ustalenie, czy rozpad statku nastąpił na ziemi czy w powietrzu - podkreśla prof. Witakowski.

10.00
Katastrofa typu 1.
Fragmentacja następuje w wyniku uderzenia w grunt. Tor szczątków poziomy.
 
Katastrofa typu 2.
Fragmentacja następuje w powietrzu. Tor szczątków zbliżony do krzywej balistycznej.

9.55
W swoim wystąpieniu prof. Piotr Witakowski z Akademii Górniczo‐Hutnicza koncentruje się na geotechnicznych aspektach katastrof lotniczych. Naukowiec podkreśla, że katastrofy lotnicze można podzielić na dwa typy: samolot rozpada się po uderzeniu w ziemię lub samolot rozpada się w powietrzu. Istnieje jeszcze możliwość, że samolot rozpada się w wyniku eksplozji lub brak jest eksplozji.
 
Rodzaje dowodów do klasyfikacji związanych bezpośrednio z kontaktem z powierzchnią ziemi:
 
1. Ślady:
- ślady na powierzchni gruntu - krater
- ślady na drzewach i przeszkodach terenowych
 
2. Dyslokacja szczątków:
- rozłożenie powierzchniowe szczątków - w planie
- rozłożenie wysokościowe szczątków - na drzewach i przeszkodach terenowych
 
3. Deformacja szczątków
- rozerwania materiału
- zgniecenia materiału

9.50
Na sali pojawił się Antoni Macierewicz
9.45
- Dokładność lokalizacji inwentaryzowanych obiektów oraz wyników analiz teledetekcyjnych jest bezpośrednio zależna od jakości zobrazowań, ich dowiązania geodezyjnego i użytego wysokościowego. Do dyspozycji zespołu badawczego będą zobrazowania o rozdzielczości terenowej rzędu 0.50 m, najdokładniejsze z dostępnych komercyjnie. Jakość analiz zależna będzie od zakresu spektralnego pozyskanych zobrazowań. Prawdopodobnie nie istnieją dane z pomiarów geodezyjnych z pierwszych kilku dni po katastrofie, dlatego bezwzględna dokładność położenia obiektów uzyskana z analiz geoprzestrzennych będzie rzędu ± 10 m, zaś względna lepsza niż ± 2 m. Dla osiągnięcia takich dokładności wystarczy zastosować dostępne w Internecie Numeryczne Modele Terenu i mapę topograficzną – mówił naukowiec z Wojskowego Centrum Geograficznego.

- Jako były oficer wiem, że istnieją tzw. satelity szpiegowskie/wojskowe. Żeby otrzymać zobrazowania z takich satelitów musi być oficjalne wystąpienie władz. Nic takiego nie miało miejsca – podkreślił dr Wiśniowski.

9.40
dr Wiśniowski proponuje, aby miejsce katastrofy o obszarze 20 kilometrów kwadratowych, dla usystematyzowania prac podzielić na pola testowe np 500x500 metrów. Pozwoli to na prowadzenie analizy statystycznej.

- Ewidencja obiektów zidentyfikowanych na zobrazowaniach może być zrealizowana na drodze analiz geoprzestrzennych. Stosując do identyfikacji zmian na poszczególnych zobrazowaniach wybrane oprogramowanie GIS otrzymujemy jednocześnie geometrię oraz dane opisowe zapisane we wcześniej zdefiniowanej przez użytkownika tabeli atrybutów. (...) Ważnym elementem prac jest wizualizacja wyników: różnic elementów pokrycia terenu przed i po katastrofie, wizualizacje analiz wielospektralnych, wizualizacje analiz statystycznych np gęstości zmian – tłumaczył dr. Wiśniowski.

9.30
Wnioski :
1. Wykonanie prac proponowanych w referacie związanych z analizą geoprzestrzenną zobrazowań satelitarnych pozwoli na uzupełnienie dokumentacji katastrofy.

2. Interpretacja zobrazowań satelitarnych wykonanych tuż przed katastrofą i bezpośrednio po niej pozwoli na wykonanie inwentaryzacji geoprzestrzennej szczątków samolotu, infrastruktury lotniskowej oraz zmian terenowych powstałych na skutek katastrofy

3. Istotne znaczenie dla dokładności i szczegółowości uzyskanych wyników, interpretacji zobrazowań satelitarnych ma ich data wykonania i jakość. Z tego powodu jednym z głównych zadań jest uzyskanie danych o istniejących zobrazowaniach wykonanych przez wyspecjalizowane agencje i pozyskanie tych zobrazowań.

4. Ze względu na możliwość uzyskania wartościowych i obiektywnych rezultatów realizacji zadań proponowanych w referacie, ich wykonanie powinno być powierzone zespołowi fachowców w dziedzinie geodezji i teledetekcji.

9.28
Rozpoczyna się referat dr Jerzy Stefana Wiśniowskiego z Wojskowe Centrum Geograficzne ‐ Geoprzestrzenna inwentaryzacja i teledetekcyjna analiza terenu katastrofy smoleńskiej

9.20
- Cel konferencji jest rozszerzony. W dalszym ciągu nie stawiamy sobie za cel wyjaśnienia wszystkich okoliczności, ale chcemy żeby konferencja była forum prezentacji badań i dorobku poszczególnych osób i zespołów od czasu I Konferencji Smoleńskiej - stwierdził prof. Witakowski i podkreślił, że pomimo braku zasadniczego dowodu jakim jest wrak tupolewa, przed nauką jest szereg innych możliwości, których należy użyć do badania przyczyn katastrofy.

09.15
- W oficjalnej wersji nadal obowiązuje wersja MAK, choć każdy z minimalnym wykształceniem technicznym widzi, że kadłub został rozerwany. Dlatego właśnie zorganizowaliśmy konferencję - mówił w referacie wprowadzającym prof. Piotr Witakowski z Akademii Górniczo-Hutniczej.

09.10
Jak relacjonuje reporter portalu niezalezna.pl na II Konferencji Smoleńskiej są przedstawiciele rodzin ofiar katastrofy smoleńskiej oraz naukowcy. Obecni są m.in. Piotr Naimski, Zbigniew Romaszewski, Antoni Krauze - reżyser filmu „Smoleńsk”. Jest także Artur Wosztyl - pilot Jaka-40, który lądował w Smoleńsku, Beata Kosiewska, Piotr Gliński oraz mec. Piotr Pszczółkowski.  Rozpoczynając Konferencję, zebrani uczcili minutą ciszy ofiary katastrofy smoleńskiej.
 
I Konferencja Smoleńska odbyła się w dniu 22 października 2012 r. w Warszawie. Uczestniczyło w niej 220 osób. Obrady podzielone były na 4 sesje w czasie których wygłoszono 19 referatów, a na zakończenie obrad odbyła się dyskusja generalna. Celem uniemożliwienia fałszowania przebiegu Konferencji i manipulacji medialnych obrady były na żywo transmitowane przez Internet. Ich przebieg w czasie trwania Konferencji można było obserwować na całym świecie.


Poniżej publikujemy szczegółowy program konferencji. Relację na żywo z przebiegu konferencji rozpoczynamy punktualnie o godzinie 9.00.

II KONFERENCJA SMOLEŃSKA – PROGRAM

PONIEDZIAŁEK, 21 października
 
09:00 – 09:05 OTWARCIE KONFERENCJI
Jacek Rońda, Akademia Górniczo‐Hutnicza
09:05 – 09:20 Piotr Witakowski, Akademia Górniczo‐Hutnicza ‐ Referat wprowadzający do Konferencji
 
09:20 I. ZAGADNIENIA OGÓLNE I ANALIZA WRAKOWISKA
Kazimierz Flaga, Politechnika Krakowska

09:20 – 09:40 Jerzy Stefan Wiśniowski, Wojskowe Centrum Geograficzne ‐ Geoprzestrzenna inwentaryzacja i teledetekcyjna analiza terenu katastrofy smoleńskiej
09:40 – 10:00 Piotr Witakowski, Akademia Górniczo‐Hutnicza ‐ Geotechniczne aspekty katastrof lotniczych
10:00 – 10:20 Andrzej Ziółkowski, Instytut Podstawowych Problemów Techniki PAN ‐ Badania eksperckie metalowych elementów wraku samolotu Tu‐154
10:20 – 10:40 Chris Cieszewski, Arun Kumar, Deepak Mishra, Roger Lowe, Pete Bettinger, University of Georgia ‐ Spatio‐temporal analysis of high resolution satellite imagery
10:40 – 11:00 Chris Cieszewski, Arun Kumar, Deepak Mishra, Roger Lowe, Pete Bettinger, Daniel Markewitz, University of Georgia ‐ Supplementary analysis of the Smoleńsk birch
11:00 – 11:30 Przerwa
 
11:30 II. BADANIA FIZYKOCHEMICZNE, ASPEKTY WYTRZYMAŁOŚCIOWE
Andrzej Wiśniewski, Instytut Fizyki PAN

11:30 – 11:50 Bogdan Gajewski, International Society of Air Safety Investigators ‐ Fotele lotnicze i pasy bezpieczeństwa w katastrofie smoleńskiej
11:50 – 12:10 Grzegorz Gładyszewski, Politechnika Lubelska ‐ Wybrane metody fizyczne w badaniach zmian struktury materiałów
12:10 – 12:30 Wojciech Fabianowski, Jan Jaworski, Krystyna Kamieńska‐Trela, Sławomir Szymański, Jacek Wójcik ‐ Badania fizykochemiczne fragmentów ubrań ofiar katastrofy smoleńskiej: badania TLC, NMR i MS
12:30 – 12:50 Andrzej Wawro, Tomasz Ludwikowski, Jan Bokszczanin, Korporacja Wschód Sp. z o.o. ‐ Detektor MO‐2M jako przedstawiciel urządzeń do wykrywania materiałów wybuchowych w oparciu o zjawisko ruchliwości jonów
12:50 – 13:10 Jan Obrębski, Politechnika Warszawska ‐ Wybuch na Tu‐154 nr 101 – następne pytania i wnioski

plakat - Andrzej Ossowski, Bernadetta Pasierb, Tomisław Gołębiowski ‐ Zastosowanie nieinwazyjnych badań geofizycznych do poszukiwania w gruncie obiektów antropogenicznych po katastrofach komunikacyjnych

13:10 – 14:10 Przerwa obiadowa
 
14:10 III. ZAGADNIENIA ZWIĄZANE Z TRAJEKTORIĄ LOTU
Lucjan Piela, Uniwersytet Warszawski
14:10 – 14:30 Kazimierz Nowaczyk, University of Maryland ‐ Analiza materiałów źródłowych dostępnych w raportach MAK, KBWL LP i ekspertyzach ATM, UA SC
14:30 – 14:50 Stefan Bramski, Instytut Lotnictwa ‐ Refleksja nad kilkoma pytaniami dotyczącymi przebiegu katastrofy smoleńskiej
14:50 ‐ 15:10 Marek Dąbrowski, Podsumowanie i kierunki dalszych badań nad zachowaniem samolotu. Dane, możliwości i problemy badawcze
15:10 – 15:30 Glenn Arthur Jørgensen, Owner of Consultant Company within Mechanical Development, Member of Danish Engineer Association ‐ Selected aspects of the 2010 Polish Air Force One crash
15:30 – 16:00 Przerwa
 
16:00 IV. ANALIZA ZDERZEŃ I MODELOWANIE NUMERYCZNE
Grzegorz Jemielita, Politechnika Warszawska
16:00 – 16:20 Jacek Gieras, Uniwersytet Technologiczno‐Przyrodniczy w Bydgoszczy ‐ Analysis of accidents of the Tu‐154 aircraft between 1973 and 2011
16:20 – 16:40 Wiesław Binienda, The University of Akron ‐ Podsumowanie rezultatów symulacji komputerowych używanych do analizy poszczególnych aspektów katastrofy samolotu Tu‐154M w Smoleńsku
16:40 – 17:00 Jan Błaszczyk, Wojskowa Akademia Techniczna ‐ Próba odtworzenia geometrii elementów siłowych skrzydła na bazie ogólnodostępnych danych technicznych i osiągów samolotu Tu‐154
17:00 – 17:20 Jan Błaszczyk, Wojskowa Akademia Techniczna ‐ Dynamiczny model samolotu Tu‐154 do badania drgań własnych z uwzględnieniem odkształcalności konstrukcji
17:20 – 17:40 Anna Gruszczyńska‐Ziółkowska, Uniwersytet Warszawski ‐ Jak brzmi uderzenie samolotu w brzozę?
17:40 – 17:50 Przerwa
 
17:50 – 19:00 DYSKUSJA GENERALNA
Jacek Rońda, Akademia Górniczo‐Hutnicza

WTOREK, 22 października
 
09:00 Va. WERYFIKACJA DOKUMENTÓW I ASPEKTY MEDYCZNE
Zdzisław Gosiewski, Politechnika Białostocka
09:00 – 09:20 Gregory Szuladziński, Analytical Service Pty Ltd. ‐ Reverse engineering of Tu‐154 wing
09:20 – 09:40 Marcin Gugulski, Zespół Parlamentarny ds. Zbadania Przyczyn Katastrofy Smoleńskiej Tu‐154M z 10 kwietnia 2010 r. ‐ Stan zachowania zapisów z rejestratorów danych zabudowanych na Tu‐154M nr 101
09:40 – 10:00 Jacek Jabczyński, Portal „Pomnik Smoleńsk” ‐ Analiza zniszczeń samolotu Tu‐154M i weryfikacja ustaleń zawartych w raportach MAK i KBWL na podstawie dostępnych materiałów graficznych
10:00 – 10:15 Przerwa
 
10:15 Vb. WERYFIKACJA DOKUMENTÓW I ASPEKTY MEDYCZNE
Zdzisław Gosiewski, Politechnika Białostocka
10:15 – 10:35 Marcin Fudalej, Paweł Krajewski, Bronisław Młodziejowski, Sylwia Tarka ‐ Specyfikacja obrażeń ciał ofiar katastrof lotniczych w Warszawie
10:35 – 10:55 Małgorzata Wassermann, Uniwersytet Jagielloński ‐ Dokumentacja medyczna sekcji zwłok śp. Z. Wassermanna wykonanej przez stronę rosyjską, a polskie dokumenty sekcyjne
10:55 – 11:15 Stanisław Zagrodzki, Rodziny Smoleńskie ‐ Weryfikacja oficjalnych raportów ustalających przebieg katastrofy samolotu Tu‐154M z 10 kwietnia 2010 roku w oparciu o mapę dyslokacji ciał ofiar oraz analizę dokumentacji sądowo‐medycznej i badań toksykologicznych niektórych ciał ofiar
11:15 – 11:30 Przerwa
 
11:30 VIa. ASPEKTY SOCJOLOGICZNE KATASTROFY SMOLEŃSKIEJ
Piotr Gliński, Instytut Filozofii i Socjologii PAN, Uniwersytet w Białymstoku
11:30 – 11:50 Tomasz Żukowski, Uniwersytet Warszawski ‐ Polacy o katastrofie smoleńskiej. Zachowania i poglądy – ewolucja – uwarunkowania
11:50 – 12:10 Radosław Sojak, Uniwersytet Mikołaja Kopernika ‐ Spetryfikowane emocje? Próba oszacowania wpływu katastrofy smoleńskiej na preferencje wyborcze Polaków
12:10 – 12:30 Barbara Fedyszak‐Radziejowska, Instytut Rozwoju Wsi i Rolnictwa PAN ‐ Ingerencje „władzy” w autonomię nauki: instrumenty wpływu i reakcje środowiska naukowego
12:30 – 13:30 Przerwa obiadowa

13:30 VIb. ASPEKTY SOCJOLOGICZNE KATASTROFY SMOLEŃSKIEJ
Piotr Gliński, Instytut Filozofii i Socjologii PAN, Uniwersytet w Białymstoku
13:30 – 13:50 Jacek Kurzępa, Szkoła Wyższa Psychologii Społecznej, Wrocław ‐ Młodzież, ambiwalencja, postawy, katastrofa smoleńska
13:50 – 14:10 Krystyna Lis, Uniwersytet Mikołaja Kopernika ‐ Reakcje tygodników na wybrane wydarzenia związane z katastrofą smoleńską
14:10 ‐ 14:30 Daniel Wicenty, Uniwersytet Gdański ‐ Katastrofa smoleńska a przemiany na rynku prasowym. Przypadek trzech tygodników „obozu konserwatywnego"
14:30 – 14:45 Przerwa
 
14:45 VIIa. ZAGADNIENIA PRAWNE KATASTROFY SMOLEŃSKIEJ
Karol Karski, Uniwersytet Warszawski
14:45 – 15:05 Bogdan Gajewski, International Society of Air Safety Investigators ‐ Wybrane aspekty badania wypadków lotniczych w Ameryce Północnej
15:05 – 15:25 Piotr Daranowski, Uniwersytet Łódzki ‐ Kilka uwag o formie porozumienia określającego podstawę prawną i tryb badania przyczyn katastrofy smoleńskiej
15:25 – 15:45 Małgorzata Wassermann, Uniwersytet Jagielloński ‐ Badanie katastrof komunikacyjnych w postępowaniu karnym, a działania prokuratury w sprawie katastrofy pod Smoleńskiem 10.04.2010 roku
15:45 – 16:00 Przerwa
 
16:00 VIIb. ZAGADNIENIA PRAWNE KATASTROFY SMOLEŃSKIEJ
Karol Karski, Uniwersytet Warszawski
16:00 – 16:20 Piotr Pszczółkowski, Okręgowa Rada Adwokacka w Łodzi ‐ Prawne aspekty badania katastrofy smoleńskiej
16:20 – 16:40 Maria Szonert‐Binienda, Instytut Libra ‐ Katastrofa smoleńska w świetle prawa międzynarodowego
16:40 – 17:00 Tadeusz Jasudowicz, Uniwersytet Mikołaja Kopernika ‐ Śledztwo smoleńskie z perspektywy prawa do życia w Europejskiej Konwencji Praw Człowieka
17:00 – 17:10 Przerwa
 
17:10 – 19:00 DYSKUSJA GENERALNA
Piotr Gliński, Instytut Filozofii i Socjologii PAN, Uniwersytet w Białymstoku
Autor: , Źródło:
DZIAŁ:
POLECANE WIDEO
Opinie użytkowników
Strefa Wolnego Słowa: niezalezna.pl | www.gazetapolska.pl | www.panstwo.net | vod.gazetapolska.pl | naszeblogi.pl | gpcodziennie.pl