Uzupełniona luka

Po ośmiu latach wreszcie udało się odsłonić pomnik ofiar katastrofy smoleńskiej. Oczywiście tej okazji nie mogli zmarnować politycy PO. Już kilka miesięcy temu zaczęli siać nienawiść i napuszczać na siebie Polaków. Według zapowiedzi Schetyna i spółka będą dążyć teraz do rozbiórki monumentu, co w ich propagandzie ma stać się aktem budowania zgody narodowej.

Od lat zastanawiam się, po co PO walczy z tym pomysłem? Po co Hanna Gronkiewicz-Waltz robiła z siebie durnia, wyśmiewając pomnik światła na Krakowskim Przedmieściu? Skąd to absurdalne piętrzenie trudności? Tak jak tysiące Polaków, tuż po 10 kwietnia 2010 r. byłem na Krakowskim Przedmieściu. Byłem również na nabożeństwie żałobnym na pl. Józefa Piłsudskiego. Pewnie jak większość obecnych, miałem poczucie dziejowego momentu, który przejdzie do historii.

Jeśli nie zasługuje on na pomnik w centrum Warszawy, to co i kto w takim razie zasługuje? Można powiedzieć, że w 8. rocznicę katastrofy uzupełniliśmy wstydliwą lukę. Tak się bowiem składa, że w Warszawie znalazło się miejsce na pomnik szczęśliwego psa i rzeźbę kota niezależnego. Czy naprawdę pamięć o polskiej delegacji udającej się do Katynia jest dla polityków PO czymś mniej ważnym? Nie mieści mi się to w głowie. Niestety jednak pokazuje fundamentalną różnicę między tymi dwoma obozami, które wytworzyły się w Polsce. Dzisiejsza opozycja zatraciła się w nienawiści i programowo zwalcza wszystko, co drogie PiS i jego zwolennikom. Niestety, dotyczy to również pamięci o zmarłych. Jedyną nadzieja jest to, że Polacy po raz kolejny okażą się mądrzejsi od elity politycznej, rozpracują tę grę i wreszcie odeślą do lamusa tych, którzy chcą ich podzielić.

Promuj niezależne media! Podaj dalej ten artykuł na Facebooku i Twitterze

Udostępnij

Tagi
Wczytuję komentarze...

Ból i wstyd to za mało

„Ból i wstyd” wyraziła Stolica Apostolska po raporcie ws. pedofilii w Kościele w stanie Pensylwania. Dane, które ujawniono, są wstrząsające. W ciągu siedemdziesięciu lat tylko w tym stanie ofiarą trzystu kapłanów-przestępców seksualnych padło tysiąc dzieci.

Autorzy oświadczenia zapewniają, że papież jest po stronie pokrzywdzonych i że trzeba wyciągnąć lekcję z tego horroru. Nie ma wątpliwości, że to ważne sprawy, ale… zapewnienia te brzmiałyby lepiej, gdyby połączono je z realnymi działaniami i rozpoczęto niełatwy proces oczyszczenia Kościoła (a dotyczy to nie tylko USA, ale także Watykanu) z homolobby. 80 proc. przestępstw seksualnych – co wynika z raportu Johna Jaya – w Kościele dotyczyło dorastających chłopców i młodych mężczyzn, a krytych było często przez homoseksualnych przełożonych. Załatwienie sprawy skandali wymaga więc rozwiązania problemu homoseksualnych duchownych. I dopiero wtedy będzie można mówić o wstydzie i skrusze. Bez postanowienia poprawy i zadośćuczynienia pozostaje ona „bólem i wstydem” takim, który nie generuje działań i pozostaje na poziomie słów.

Udostępnij

Wczytuję komentarze...

Nasza strona używa cookies czyli po polsku ciasteczek. Korzystając ze strony wyraża Pan/i zgodę na używanie ciasteczek (cookies), zgodnie z aktualnymi ustawieniami Pana/i przeglądarki. Jeśli chce Pan/i, może Pan/i zmienić ustawienia w swojej przeglądarce tak aby nie pobierała ona ciasteczek.


Strefa Wolnego Słowa: niezalezna.pl | gazetapolska.pl | panstwo.net | vod.gazetapolska.pl | naszeblogi.pl | gpcodziennie.pl