„Prawi nie dajmy się podzielić”

Ileż razy słyszałem tę frazę, która doprowadza do pasji jako dyżurna „riposta” na krytykę rządu lub PiS. Okrzyk bojowy podobny do tego z Czerskiej: „dzielenie Polaków”. Przy okazji dostaje się po łbie ruskim agentem, dywersantem itd. Do czego zmierzam? Piszę w dniu dymisji Antoniego Macierewicza, a felieton ukaże się za tydzień i wtedy emocje będą znacznie mniejsze, a być może nakierowane na zupełnie inny temat.

Dziś czytam wiele deklaracji, że ktoś nie będzie na kogoś głosował, dla kogoś skończył się pewien etap i świat się zawalił. Widać też i armaty wycelowane w sens „całej tej dobrej zmiany”. Cóż, mógłbym małostkowo się zrewanżować tytułową „ripostą”, ale w ogóle mnie w tę stronę nie ciągnie. Racjonalna krytyka nie dzieli prawicy i nie podejrzewam nikogo o współpracę z ruską agenturą. Sprawa jest znacznie prostsza i sprowadza się do naturalnych ludzkich reakcji. Elektorat PiS sympatyzujący z Macierewiczem przeżył przykrą dla siebie chwilę i ma pełne prawo się wykrzyczeć, łącznie z przesadzonymi diagnozami. Nie ma w tym żadnej dywersji, jest potwierdzenie zaangażowania w polskie sprawy. Tak to widzę i nawet nie oczekuję rewanżu po przeczytaniu mojej diagnozy. Dymisja Antoniego Macierewicza jest podjęciem walki o dwa duże cele: zwycięstwo w wyborach samorządowych, co odcina tlen opozycji, i zwycięstwo w wyborach parlamentarnych na poziomie większości konstytucyjnej. I nie chodzi o żadne poszukiwanie elektoratu środka czy „olewanie twardego elektoratu”, ale o dobijanie opozycji. Dla tych celów Jarosław Kaczyński zrezygnował ze stanowiska premiera i Beata Szydło oddała fotel. Antoni Macierewicz też musi się z nową rolą pogodzić i nie mam żadnych wątpliwości, że to zrobi.
 

Promuj niezależne media! Podaj dalej ten artykuł na Facebooku i Twitterze

Udostępnij

Wczytuję komentarze...

Jak nie szablą, to kropidłem

Do Sądu Najwyższego trzeba wysłać kapłana uprawnionego do przeganiania złego. Będzie to pewnie skuteczniejsze niż kolejne poprawki do ustawy.

Nawoływanie do waśni i przemocy nie jest dobrą rzeczą. Co innego, gdy nas ktoś napadnie. Wtedy szable w dłoń i… goń, goń, goń.

Polska od 300 lat żyje w stanie ciągłego napadu ze strony Rosji i Niemiec. Jeśli ktoś pomyśli, że to nasza polityka jest problemem, to trzeba przypomnieć, że kiedy Polska znikała z mapy Europy, obydwa państwa skakały sobie do gardeł, wywołując ogólnoświatowe masakry. Po prostu jedne narody mają elity, które załatwiają większość spraw przy stole albo w alkowie – to Polacy. Inne – Niemcy i Rosjanie – muszą na kogoś napaść albo przynajmniej go zdominować. Rosjanie na ogół robią to w imię pokoju i przyjaźni, a Niemcy – demokracji albo praworządności. W 1920 r. korpus przyjaźni i pokoju dotarł aż pod Warszawę, by przekonać się, że światowa rewolucja taka światowa od razu nie będzie. Niestety, niecałe dwadzieścia lat później demokratycznie wybrany Hitler przyniósł nam swoją praworządność, a pomógł mu miłujący pokój wujaszek Stalin, okazujący braterską pomoc sąsiednim narodom. 

Nie wiadomo, co będzie bardziej trwałe: starty wojenne czy ta cholerna propaganda, że Niemcy to kraj w pełni cywilizowany, mający najwyższe standardy demokratyczne, a Rosja ma prawo panować nad wszystkim wokół, bo nas wyzwoliła od Niemców. Zresztą mimo pewnej logicznej sprzeczności tych twierdzeń oni w swoich zapędach podboju świata dalej się wspierają. 

Ale dosyć narzekania. W 1918 r. odzyskaliśmy niepodległość, w 1920 obroniliśmy Polskę i resztę Europy, a w 1980 rozpoczęliśmy proces rozmontowywania imperium sowieckiego, który wreszcie zakończył się naszym zwycięstwem. Kogo więc dzisiaj „gonić”?

Z bolszewikami jest jak z opętanymi. Zdaje ci się, że złych pogoniłeś, a oni przechodzą dalej. Rozwiązaliśmy bezpiekę, to jej ludzie rozleźli się na gospodarkę, media i politykę. Już dwanaście lat, jak Macierewicz rozgonił WSI, a jej oficerowie w najlepsze brylują w mainstreamowych mediach, a nawet pojawiają się w ważnych instytucjach państwowych. Okazało się, że w Sądzie Najwyższym też przetrwali. Czyste opętanie. Zresztą wystarczy czasem posłuchać sędzi Gersdorf, by mieć wrażenie, że wydobywa z siebie dźwięki znane z filmu „Egzorcysta”. Żołnierze w 1920 r. wiedzieli, co robią, gdy na czoło kontrataku wysłali księdza. Do Sądu Najwyższego trzeba wysłać kapłana uprawnionego do przeganiania złego.

Będzie to pewnie skuteczniejsze niż kolejne poprawki do ustawy. Na widok wody święconej wielu od razu wyfrunie przez okno, inni zaczną wierzgać kopytami i walić ogonem. Ostatecznie spod sędziowskich tog wyskoczy czysty bolszewik, uwalniając od ciężaru opętania przyzwoitych ludzi. Może zresztą takie kryterium uznania za sędziego – nie po wieku, lecz po egzorcyzmach – Unia Europejska zaakceptuje? Jak nie – to kropidłem po Timmermansie, Junckerze i Mogherini. Ciekawe, co by z nich wyskoczyło? Bolszewik bywa równie dobrze zaszyty jak czort i trudno go znaleźć, a niespodzianki bywają szokujące. 

PS Prośba do egzorcysty: jak będzie jechał do sądu, niech po drodze machnie parę kropelek w kierunku Biura Bezpieczeństwa Narodowego. Tam na pewno będzie słychać tylko łopot anielskich skrzydeł, ale przecież święcenie nigdy nie zaszkodzi. 
 

Udostępnij

Tagi
Wczytuję komentarze...

Nasza strona używa cookies czyli po polsku ciasteczek. Korzystając ze strony wyraża Pan/i zgodę na używanie ciasteczek (cookies), zgodnie z aktualnymi ustawieniami Pana/i przeglądarki. Jeśli chce Pan/i, może Pan/i zmienić ustawienia w swojej przeglądarce tak aby nie pobierała ona ciasteczek.


Strefa Wolnego Słowa: niezalezna.pl | gazetapolska.pl | panstwo.net | vod.gazetapolska.pl | naszeblogi.pl | gpcodziennie.pl