Modlitwa Krucjaty Różańcowej pod Sejmem. "Polska musi ukazać się jako lider odrodzenia moralnego"

Zdjęcie ilustracyjne / Pixabay.com/Darte/CC0

  

Uczestnicy Krucjaty Różańcowej za Ojczyznę po raz szósty modlili się w Święto Niepodległości przed Sejmem. W tym roku w związku z barierkami, które są ustawione przed parlamentem, modlący się nie otoczyli gmachu - tak jak było w ubiegłych latach.

Uczestnicy Krucjaty codziennie modlą się w intencji "Polski wiernej Bogu, krzyżowi i ewangelii, oraz o wypełnienie Jasnogórskich Ślubów Narodu". Wyjaśniają, że wybór modlitwy różańcowej wynika z nauczania dwóch prymasów Polski - kard. Augusta Hlonda i kard. Stefana Wyszyńskiego, którzy wskazywali na tę formę modlitwy jako na "narzędzie duchowej walki o odrodzenie moralne Polski".

Dzisiejsze spotkanie uczestników Krucjaty rozpoczęło się mszą św. w intencji ojczyzny w kościele św. Aleksandra na stołecznym pl. Trzech Krzyży. Po jej zakończeniu przed wejściem do świątyni uformował się pochód, na czele którego szli odmawiający różaniec i związane z nim rozważania kapłani. Uczestnicy uroczystości nieśli m.in. biało-czerwone flagi i wizerunki Matki Boskiej. Organizatorzy oceniają, że sprzed kościoła św. Aleksandra wyruszyło ok. 400-500 osób.

Pochód kontynuując modlitwę przeszedł al. Ujazdowskimi i ul. Matejki przed gmach Sejmu. Tam, jak informowali organizatorzy, starali się o wejście na teren przylegający do parlamentu, by podobnie jak w latach ubiegłych mogły go otoczyć osoby modlące się. Jednak – jak mówili - w związku z zabezpieczeniem barierkami i wymogami bezpieczeństwa możliwy był jedynie pojedynczy wstęp uczestników Krucjaty, którzy posiadali dowody osobiste. Sejm był 11 listopada otwarty dla zwiedzających.

Uczestnicy, który weszli na teren przylegający do parlamentu utworzyli wraz z osobami modlącymi się przez nim kształt zbliżony do litery L. Po zakończeniu modlitwy różańcowej w intencji ojczyzny i sprawujących władzę, odmówiono także m.in. Koronkę do Miłosierdzia Bożego. Później uczestnicy Krucjaty rozeszli się, w większości zapowiadając udział w Marszu Niepodległości.

Jeden z uczestników Krucjaty Marcin Dybowski przypomniał w rozmowie z PAP, że modlitwa różańcowa przed Sejmem organizowana jest od sześciu lat, co roku 11 listopada.

- Sześć lat temu to był zupełnie inny Sejm, zdawało się, że tak wiele rzeczy jest straconych, że ojczyzna nasza jest w tak wielkim niebezpieczeństwie, że nie było widać żadnej nadziei. Ale rok po roku się spotykaliśmy. Zapraszaliśmy tu ludzi na modlitwę za ojczyznę, by w taki sposób bardziej skupiony to przeżywać. I przede wszystkim zrozumieć, że nie jest w naszej ludzkiej mocy ta przemiana i trzeba sięgnąć do pomocy z nieba

- powiedział.

Jak ocenił - to się udało.

- Wyszło piękne dzieło zmiany, teraz Polska musi się ukazać światu jako ten kraj, który jest tym liderem odrodzenia moralnego. Żeby to wszystko się powiodło musimy się modlić, bo tylko Bóg jest w stanie zapanować nad ludzkim egoizmem

- podkreślił.

Organizatorzy Krucjaty podkreślają, że idea zrodziła się wśród osób świeckich w Lubaczowie w diecezji zamojsko-lubaczowskiej w 2011 r., a następnie została zaaprobowana przez Episkopat Polski podczas Rady Biskupów Diecezjalnych, która obradowała na Jasnej Górze 25 sierpnia 2011 r. Wtedy też hierarchowie oddali inicjatywę pod opiekę paulinom z Jasnej Góry. Fakt objęcia Krucjaty kuratelą zakonnicy potwierdzili w komunikacie wydanym 25 września 2011 r., w którym sprecyzowane zostały zasady uczestnictwa i przystąpienia do ruchu. 

Promuj niezależne media! Podaj dalej ten artykuł na Facebooku i Twitterze

Źródło: PAP, niezalezna.pl

Udostępnij

Tagi

Wczytuję komentarze...

"Wprost" atakuje Macierewicza. Podobne "rewelacje" już przed laty obaliła "Gazeta Polska"

/ Filip Błażejowski/Gazeta Polska

  

W sieci pokazano okładkę najnowszego numeru "Wprost" - wynika z niej, że dziennikarze tego tygodnika atakują byłego szefa MON Antoniego Macierewicza wykorzystując do tego rzekomo nieznane dokumenty z 1968 roku. Już kiedyś zrobił to samo Andrzej Friszke - jego tezy obaliła "Gazeta Polska".

Tytuł na okładce "Wprost" nie pozostawia wątpliwości, czego będzie dotyczył atak na ministra Macierewicza. Pada też stwierdzenie "obciążał kolegów" i "nieznane dokumenty ze śledztwa 1968 r.".

Tymczasem już osiem lat temu Dorota Kania na łamach "Gazety Polskiej" zdemaskowała podobne "rewelacje" wysnuwane przez Andrzeja Friszke.

Przypominamy tamten tekst.


 

Historyk Andrzej Friszke w swojej najnowszej książce pomówił Antoniego Macierewicza, że w marcu 1968 r. obciążył on w śledztwie swoich kolegów, w tym Wojciecha Onyszkiewicza. W rzeczywistości sytuacja taka nie miała miejsca, o czym Onyszkiewicz napisał w swoim oświadczeniu. PAP, która je dostała, odmówiła jego publikacji.

Książka Andrzeja Fiszke pt. Anatomia buntu ukazała się nakładem wydawnictwa „Znak” i dotyczy wydarzeń marcowych 1968 roku. Jej uroczystą promocję zapowiedziano na 18 marca.

Na stronie 728 Friszke pisze:

(…) Doniesienia na niego (Macierewicza-red.) złożyła 25 marca blisko z nim zaprzyjaźniona kp. (kontakt poufny) „Ewa”. Donos był swego rodzaju dziennikiem zdarzeń, rozpoczętym 6 marca.  Przewijało się w nim również nazwisko Wojciecha Onyszkiewicza, przyjaciela Macierewicza. Na tej podstawie wystawiony został wniosek o przeprowadzenie rewizji domowej. Na tej podstawie wystawiony został wniosek o przeprowadzenie o przeprowadzenie rewizji domowej i zatrzymanie Macierewicza i Onyszkiewicza.
O pierwszym pisano, że „jest bliskim kontaktem A. Michnika. Wyznaje poglądy głoszone przez Kołakowskiego, Modzelewskiego i Kuronia (…) W czasie strajku okupacyjnego na UW kierował masowym przepisywaniem rezolucji. Jest też organizatorem nowej grupy studenckiej”.

Aresztowany 30 marca Macierewicz nie brał udziału w przygotowaniach do wiecu 8 marca, a charakterystyka opisująca go jako zwolennika Michnika, Modzelewskiego i Kuronia była przesadzona.

W złożonych w połowie kwietnia zeznaniach Macierewicz obszernie omówił sytuację na Wydziale Historycznym UW w okresie marcowych wystąpień studenckich. Wymienił zatem osoby nalężące w marcu do „aktywu” na wydziale, wspominał o swoich rozmowach z doc. Samsonowiczem, który „solidaryzował się z postulatami wysuniętymi przez studentów na zebraniu aktywu wydziału historii z Rada Wydziału historii (w dniu 27 marca). Przyznał, że prowadził kronikę wydarzeń na wydziale, którą przepisywał na maszynie, ale tylko w jednym egzemplarzu. Przyznał się do autorstwa ulotki treści „Kraków strajkuje od tygodnia, Politechnika zaczęła dzisiaj… a my?”. Zeznając 1 maja, opowiedział, jak 20 marca wpadł na pomysł wydania tej ulotki i że podzielił się swoim pomysłem z Onyszkiewiczem, który obiecał mu pomóc w kolportażu. Opowiedział szczegółowo, jak sam tę ulotkę przepisywał na maszynie. Onyszkiewicz ciął kartki, po czym obaj je rozkolportowali. Na wiecu 21 marca postanowiono proklamować strajk na Uniwersytecie. Dodał jeszcze, że w połowie marca Onyszkiewicz przyniósł do niego kilkaset ulotek pt. „Robotnicy”. Zeznania Macierewicza obciążały jego samego, ale tez Onyszkiewicza, który nie przyznał się do rozkolportowania ulotek (twierdził, ze je zniszczył). Były też kolejnym elementem obciążającym w oczach SB doc. Samsonowicza. Ostatecznie, w wyniku decyzji odstąpienia od wytaczania procesu działaczom komitetów studenckich obydwaj zostali zwolnieni Macierewicz 3 sierpnia). Opisane tu różne techniki obrony muszą być (i były przez kolegów) oceniane rozmaicie. (…)

Andrzej Friszke dopuścił się manipulacji: nie napisał, ze Wojciech Onyszkiewicz nie był aresztowany, lecz zatrzymany na 48 godzin i zwolniony, nie przytoczył także zeznań Onyszkiewicza.

Wojciech Onyszkiewicz po ukazaniu się książki zdementował „rewelacje” Friszkego w specjalnym oświadczeniu”

„Wojciech Onyszkiewicz, członek b. KSS „KOR, działacz społeczny.

W ostatnich dniach nakładem wydawnictwa „Znak” ukazała się książka Andrzeja Friszke pt. „Anatomia buntu”.
W książce tej w części dotyczącej śledztwa prowadzonego przeciw uczestnikom wydarzeń z marca 1968 przypisano Antoniemu Macierewiczowi zachowania, które nie miały miejsca. Chodzi o fragment stwierdzający, że swoimi zeznaniami obciążył mnie. Przebieg wydarzeń był odwrotny od opisanego w książce.

Najpierw ja potwierdziłem swoimi zeznaniami fakty, które – jak sądziłem – znane były SB, obciążając siebie i Antoniego Macierewicza. Dopiero pod wpływem moich zeznań Antoni Macierewicz po ponad miesiącu przestał zaprzeczać stawianym oskarżeniom. Nie jest więc prawdą, iż jego zeznania mnie obciążyły. To moje zeznania mogły przyczynić się w konsekwencji do wielomiesięcznego aresztu Antoniego Macierewicza.

Prof. Friszke nigdy nie zwrócił się do mnie w celu wyjaśnienia ówczesnych wydarzeń czy choćby skomentowania dokumentacji przechowywanej na ten temat w IPN.”

Powyższe oświadczenie zostało przesłane do Polskiej Agencji Prasowej, jednak do tej pory nie zostało ono opublikowane. Jak stwierdził pracownik PAP, „może być ono opublikowane, gdy zacznie się jakiś proces, a na razie nie ma takiej potrzeby”.

Źródło: niezalezna.pl

Udostępnij

Tagi

Wczytuję komentarze...

Nasza strona używa cookies czyli po polsku ciasteczek. Korzystając ze strony wyraża Pan/i zgodę na używanie ciasteczek (cookies), zgodnie z aktualnymi ustawieniami Pana/i przeglądarki. Jeśli chce Pan/i, może Pan/i zmienić ustawienia w swojej przeglądarce tak aby nie pobierała ona ciasteczek.


Strefa Wolnego Słowa: niezalezna.pl | gazetapolska.pl | panstwo.net | vod.gazetapolska.pl | naszeblogi.pl | gpcodziennie.pl