Europa i islamska ofensywa

Dostarczycielem terrorystów spod znaku półksiężyca są liczne muzułmańskie getta. W samej tylko Francji w 2015 r. było ich 751.

Premier Winston Churchill powiedział kiedyś: „Niewiele jest cnót, których Polacy nie posiadają, ale niewiele też jest błędów, których potrafili uniknąć”. Tym razem jednak, w sprawie polityki imigracyjnej, to Polacy uniknęli błędów, które popełniono w ojczyznach Churchilla (to był główny powód Brexitu), Bismarcka czy de Gaulle’a.

Być może już dosłownie za kilka tygodni u naszego najbliższego zachodniego sąsiada powstanie rząd, którego jednym z najważniejszych ministrów – szefem MSZ – może zostać pierwszy w dziejach tego państwa muzułmanin, Cem Ozdemir, współprzewodniczący Partii Zielonych. Tak się stanie, jeśli „czarni” (CDU–CSU) wejdą w koalicję nie z „żółtymi” (liberałowie z FPD), lecz właśnie z „zielonymi”. Zapowiada się więc spektakularne wydarzenie, wręcz przełomowe w historii Niemiec. Ale, prawdę mówiąc, będzie to w gruncie rzeczy fakt mniej znaczący niż to, że kanclerz Merkel mówiła już w 2014 r. (podczas konferencji dotyczącej migracji zorganizowanej w Berlinie), że „islam jest częścią Niemiec”. W styczniu 2015 r. powtórzyła za prezydentem Christianem Wulffem, że „islam należy do Niemiec”. Znam Cema Ozdemira, to umiarkowany, spokojny polityk i nie spodziewam się po nim żadnego radykalizmu, także religijnego. Jednak jego obecność jako współlidera jednej z czterech największych niemieckich partii świadczy o wzroście wpływu w RFN. Były premier Francji, socjalista z hiszpańskimi korzeniami Manuel Valls, mówił dość podobnie i równie kontrowersyjnie co kanclerz Merkel, iż islam to... „korzenie Francji”. Stwierdził to w 2016 r. w podparyskim Evry podczas powoływania „lokalnej rady do spraw laicyzmu”(!). Muzułmanie w elicie politycznej Francji, Niemiec, Belgii, Holandii – ministrowie i „ministerki”, posłowie, europosłowie, burmistrz Londynu i już dziesiątki tysięcy islamskich samorządowców, współsprawujących władzę lokalną w kilkunastu krajach członkowskich Unii, to swoisty signum temporis. Rzeczywiście, to znak czasu, ale nie może dziwić przy wielusettysięcznych czy wręcz milionowych muzułmańskich mniejszościach w wielu państwach UE. Oczywiście muzułmańscy politycy nie są żadnym zapleczem dla terrorystów, a islamski radykalizm potępiają. Dostarczycielem terrorystów spod znaku półksiężyca są liczne muzułmańskie getta. W samej tylko Francji w 2015 r. było ich 751. Niosą znajomy skrót ZUS, który we francuskich warunkach oznacza budzące grozę, choć ukryte za spokojną nazwą „wrażliwe obszary miejskie”. Tym ezopowym językiem określa się obszary zamieszkane przez imigrantów, w olbrzymiej większości muzułmanów, którzy całkowicie kontrolują dany teren. To miejsca, których granic – podobnie jak w dzielnicy Molenbeck w stolicy Belgii – policja boi się przekraczać, bo grozi to pobiciem, utratą broni, a nawet życia. Dotyczy to zresztą także... straży pożarnej, która nie chce ratować z opresji mieszkańców tych przedmieść. Przedmieść, choć coraz bardziej obszary te zbliżają się do centrum aglomeracji.

W 2015 r. Samia Ghali, socjalistyczna francuska senator pochodząca z Algierii, a wychowana na przedmieściach Marsylii, gdzie w niektórych szkołach 90 proc. to muzułmańskie dzieci, w paryskich mediach otwarcie mówiła o braku kontroli Paryża nad tymi miejscami. „Niektóre obszary są rzeczywiście non go area”. Prawicowe elity określają je terminem „utracone terytoria”. Stąd właśnie tytuł książki, której współautorem była historyk, profesor Barbary Lafebvre „Stracone terytoria Republiki”. Wydano ją w roku 2002.

Opisuje ona treść francuskich podręczników, którymi wręcz indoktrynowana jest młodzież, w większości wciąż jeszcze chrześcijańska, a jeśli nawet zlaicyzowana, to nie muzułmańska. Islam istnieje tam wyłącznie jako religia kulturotwórcza, której wyznawcy mają wielkie osiągnięcia naukowe. Często dokonuje się przy tym ewidentnych nadużyć. Zachód odkrywający swoje dziedzictwo „poprzez Arabów” to więcej niż skrót myślowy. Autorem fundamentalnych dlań, historycznych tłumaczeń jest Żyd Majmonides, Awicenna to nie Arab, lecz Pers, a algebrę znali nie tylko Arabowie, ale też Grecy, Babilończycy i Hindusi. Rozwój medycyny arabskiej to zasługa chrześcijanina Ibn Masawaiha, a wiedza astronomiczna Arabów pochodziła od Chaldejczyków i Greków. O tych faktach jednak francuscy uczniowie się nie dowiedzą. Cel jest bowiem polityczny: wygenerować tolerancję dla muzułmanów imigrantów w pierwszym, drugim i trzecim pokoleniu, która szybko przeradza się w „polityczną poprawność”.

Można powiedzieć, że to nie nasz problem. To prawda. Dopóki go sami nie zaimportujemy i nie wygenerujemy.

Udostępnij

Tagi
Wczytuję komentarze...

To się Platformie udało!

Schetyna wygłosił w Sejmie dobre przemówienie. Nie ściemniam! Pokazał ewidentne korzyści z ostatnich reform PiS, zwrócił jednak uwagę na szereg niedociągnięć i straconych szans. Uczciwie przyznał, że błędy popełnione przez Platformę za czasów Tuska i Kopacz musiały zostać naprawione, całe segmenty państwa „załatane”.

Niemniej wskazał też na zagrożenia dla budżetu i oświadczył, że PO ma bardziej dopracowany plan reform. To nie koniec! Potem na mównicę wyszedł Boni. Przyznaję – nie pozostawił nitki na polityce zagranicznej rządu. Krytykował, wskazywał na błędy i formalne, i dyplomatyczne, na buńczuczność, brak szerokiego pomysłu i planu. Ale też stanowczo zaoponował przeciwko jakiejkolwiek ingerencji zewnętrznych państw w suwerenne decyzje państwa polskiego, zaś horrendalne pomysły o sankcjach na Polskę skwitował prosto – jako partia reprezentujemy Polaków i nigdy nie możemy do tego dopuścić. Za chwilę jakiś istny korowód był w tym Sejmie, pojawił się Nitras. Nie był zakatarzony, nie miał zaczerwienionych oczu… Mówił płynnie i z sensem. Jednoznacznie potępił działalność Hanny Gronkiewicz-Waltz, wyraźnie zaznaczył, że cała PO odcina się i przeprasza za te patologie. Obok niego stał Szczerba i nie podskakiwał, nie miał też durnego uśmiechu na twarzy. Gdy on złapał za mikrofon, zamiast śpiewać i zamawiać pizzę, oświadczył, że PO oczekuje od swojego sekretarza Gawłowskiego zrzeczenia się immunitetu i gratuluje CBA udanej akcji. Zaś na koniec wyszła Róża Thun i zaczęła cytować „Państwo” Platona. A potem… potem się oczywiście obudziłem. I było jak wcześniej. Opozycja wyła o faszyzmie, prosiła obce państwa o interwencje, głosowała za sankcjami dla Polaków, prosiła, by na forum UE nazywać ich nazistami. Murem stała za patologiami HGW, odsłanianie przewałów korupcyjnych nazywała dyktaturą. Nitras kichał, Szczerba podskakiwał, a Róża Thun była takim bożyszczem intelektu, jakim… była wcześniej. I to tyle. Ale miło było przez te kilka godzin snu żyć w państwie, w którym opozycja jest normalna.
 

Udostępnij

Tagi
Wczytuję komentarze...

Nasza strona używa cookies czyli po polsku ciasteczek. Korzystając ze strony wyraża Pan/i zgodę na używanie ciasteczek (cookies), zgodnie z aktualnymi ustawieniami Pana/i przeglądarki. Jeśli chce Pan/i, może Pan/i zmienić ustawienia w swojej przeglądarce tak aby nie pobierała ona ciasteczek.


Strefa Wolnego Słowa: niezalezna.pl | gazetapolska.pl | panstwo.net | vod.gazetapolska.pl | naszeblogi.pl | gpcodziennie.pl