Niech muzułmanie nie myślą, że wszystko im wolno. Ta decyzja sądu to ważny sygnał

/ jnylee/pixabay.com

redakcja

Kontakt z autorem

Wygląda na to, że bulwersująca sprawa z Londynu ma szczęśliwe zakończenie. Chrześcijańska dziewczynka powierzona muzułmańskiej rodzinie zastępczej i poddana islamizacji powraca do swych krewnych. 

Jak informowaliśmy na łamach Niezalezna.pl, o dramacie pięcioletniej chrześcijańskiej dziewczynki, która została przez brytyjską opiekę społeczną dwukrotnie przekazana muzułmańskim rodzinom zastępczym

Na szczęście brytyjski sąd ostatecznie uchylił decyzję władz londyńskiej dzielnicy Tower Hamlet i wychowaniem dziewczynki zajmie się babcia, która zresztą wielokrotnie o to zabiegała. 

W rodzinach muzułmańskich dziecku zabrano krzyżyk i zakazano jedzenia wieprzowiny. Okazało się też, że trafiło do środowisk silnie zislamizowanych i wrogich chrześcijaństwu. Ponadto nie mówiono tam po angielsku. Zdaniem przewodniczącego włoskiego stowarzyszenia pro-life „Nauka i Życie” ten dramatyczny przypadek otwiera ważną dyskusję nad tym, czy dla chrześcijańskich dzieci muzułmanie mogą być rodziną zastępczą i adopcyjną. 

W takiej sytuacji zgodnie z prawem krajów europejskich należy w imię dobra osoby nieletniej zadbać o zachowanie jej tożsamości kulturowej, historycznej i religijnej. Decyzja sądu jest więc ważnym sygnałem, ponieważ nie można wykorzenić dziecka, które urodziło się w innym kontekście rodzinnym, bo byłoby to dla niego doświadczeniem traumatycznym 
– podkreślił prof. Alberto Gambino.

Jak dodaje, należy jednak pamiętać, że mamy tu do czynienia z rodziną zastępczą, a nie z adopcją, gdzie dziecko jest powierzone na stałe, a nie tylko tymczasowo. 

W przypadku adopcji doszłoby do konfliktu między tożsamością kulturową i religijną dziecka a prawem rodziców adopcyjnych do wychowania adoptowanego przez nich dziecka. Dlatego trzeba się wyzbyć wszelkiej hipokryzji i zobaczyć, czy niektóre aspekty islamu nie są przypadkiem niezgodne z zasadami demokratycznymi naszego systemu prawnego. Chodzi tu na przykład o okaleczanie dziewcząt, poligamię, rolę kobiety w społeczeństwie, prawa człowieka, w tym wolność religijną. Gdyby się okazało, że tej zgodności nie ma, to trzeba by się zastanowić nad zasadnością uznania tej religii przez nasze kraje. Jeśli natomiast islam jest zgodny z naszym systemem prawnym, to rodzice mają prawo wychowywać dzieci zgodnie z własną wiarą i kulturą 
– powiedział Radiu Watykańskiemu prof. Gambino.

Źródło: niezalezna.pl

Udostępnij

Tagi
Wczytuję komentarze...
Najnowsze
Sejm uczcił minutą ciszy ofiary stanu…

Sejm uczcił minutą ciszy ofiary stanu…

Europosłowie zobaczą…

Europosłowie zobaczą…

"Niezwyciężony": sztuka dialogu…

"Niezwyciężony": sztuka dialogu…

Papieskie konto na Twitterze działa już…

Papieskie konto na Twitterze działa już…

Trump podpisał nowy budżet obronny. Na…

Trump podpisał nowy budżet obronny. Na…

13 grudnia 1981 r. Wojciech Jaruzelski ogłosił wprowadzenie stanu wojennego

Wojciech Jaruzelski przygotowujący się do odczytania przemówienia informującego o wprowadzeniu stanu wojennego.

Polskie Radio nadało jego wystąpienie o godz. 6 rano. Poinformował w nim Polaków o ukonstytuowaniu się Wojskowej Rady Ocalenia Narodowego (WRON) i wprowadzeniu na mocy dekretu Rady Państwa stanu wojennego na terenie całego kraju. Jeszcze 12 grudnia przed północą władze rozpoczęły akcję zatrzymywania działaczy „Solidarności”. W ciągu kilku dni w 49 ośrodkach internowania umieszczono około 5 tys. osób. W tej ogromnej operacji milicyjno-wojskowej użyto w sumie 80 tys. żołnierzy, 30 tys. milicjantów, 1750 czołgów, 1900 wozów bojowych i 9 tys. samochodów.

Stan wojenny był przygotowywany od ponad roku, a całość nadzorował i wspomagał naczelny dowódca wojsk Układu Warszawskiego marszałek Wiktor Kulikow oraz jego sztab. Sporządzano m.in. projekty różnych aktów prawnych, ustalono listy komisarzy wojskowych mających przejąć kontrolę nad administracją państwową i większymi zakładami pracy, a także wybrano instytucje i przedsiębiorstwa, które miały zostać zmilitaryzowane.
To w drukarniach Związku Sowieckim wydrukowano 100 tys. egzemplarzy obwieszczenia o wprowadzeniu stanu wojennego. W Polsce oddziały ZOMO ćwiczyły walkę z tłumem, a w więzieniach przygotowywano miejsca dla około 5 tysięcy ludzi. Imienne listy opozycjonistów sporządzano już od początku 1981 r.

5 grudnia 1981 r. Biuro Polityczne KC PZPR zaakceptowało decyzję o wprowadzeniu stanu wojennego i dało Jaruzelskiemu całkowitą swobodę wyboru konkretnej daty rozpoczęcia operacji. 

Prof. Antoni Dudek opublikował w „Biuletynie IPN” nr 12 (107) z grudnia 2009 r. notatkę ze spotkania Jaruzelski-Kulikow, (sporządzoną przez asystenta Kulikowa), które odbyło się na kilka dni przed wprowadzeniem stanu wojennego.

Gen. Jaruzelski wprost zażądał wsparcia militarnego po wprowadzeniu stanu wojennego, mówiąc:

Strajki są dla nas najlepszym wariantem. Robotnicy pozostaną na miejscu. Będzie gorzej, jeśli wyjdą z zakładów pracy i zaczną dewastować komitety partyjne, organizować demonstracje uliczne itd. Gdyby to miało ogarnąć cały kraj, to wy (ZSRR) będziecie nam musieli pomóc. Sami nie damy sobie rady.

Marszałek Kulikow odpowiedział: 

Jeżeli nie starczy waszych sił, to pewnie trzeba będzie wykorzystać „Tarczę-81+” . Jednak zapewne Wojsko Polskie samo poradzi sobie z tą garstką rewolucjonistów.

Pod koniec rozmowy Rosjanin spytał, czy może zameldować Leonidowi Breżniewowi, że 

„podjęliście decyzję o przystąpieniu do realizacji planu”. 

W odpowiedzi Jaruzelski odparł: 

„Tak, pod warunkiem, że udzielicie nam pomocy”. 

O wyznaczonym terminie wprowadzenia stanu wojennego marszałek Kulikow i przywódcy sowieccy zostali poinformowani 11 grudnia. 12 grudnia wieczorem w ramach operacji „Azalia” siły porządkowe MSW i WP zajęły obiekty Polskiego Radia i Telewizji oraz zablokowały w centrach telekomunikacyjnych połączenia krajowe i zagraniczne. Oddziały ZOMO zajęły lokale zarządów regionalnych „Solidarności”, zatrzymując przebywające tam osoby i zabezpieczając znalezione urządzenia łącznościowe i poligraficzne. Do miast skierowano oddziały pancerne i zmechanizowane, które umieszczono przy najważniejszych węzłach komunikacyjnych, trasach wylotowych, głównych skrzyżowaniach, gmachach urzędowych i innych obiektach strategicznych. Przeprowadzono aresztowania wśród niezależnych intelektualistów, w tym także wśród organizatorów i uczestników obradującego w Warszawie Kongresu Kultury Polskiej. W sumie w pierwszych dniach stanu wojennego internowano około 5 tys. osób, które przetrzymywano w 49 ośrodkach odosobnienia na terenie całego kraju. Łącznie w czasie stanu wojennego liczba internowanych sięgnęła 10 tys. Na podstawie dekretu o stanie wojennym zawieszono podstawowe prawa i wolności obywatelskie, wprowadzono tryb doraźny w sądach, zakazano strajków, demonstracji, milicja i wojsko mogły każdego legitymować i przeszukiwać. Wprowadzono godzinę milicyjną od godz. 22 do godz. 6 rano, a na wyjazdy poza miejsce zamieszkania potrzebna była przepustka. Korespondencja podlegała cenzurze, wyłączono telefony, uniemożliwiając między innymi wzywanie pogotowia ratunkowego i straży pożarnej. Większość najważniejszych instytucji i zakładów pracy została zmilitaryzowana i była kierowana przez ponad 8 tys. komisarzy wojskowych.
Zakazano wydawania prasy, poza „Trybuną Ludu” i „Żołnierzem Wolności”. Zawieszono działalność wszystkich organizacji społecznych i kulturalnych, a także zajęcia w szkołach i na wyższych uczelniach. 

Zaczynała się ciemna noc stanu wojennego.

Źródło: dzieje.pl,niezalezna.pl

Udostępnij

Tagi
Wczytuję komentarze...

Nasza strona używa cookies czyli po polsku ciasteczek. Korzystając ze strony wyraża Pan/i zgodę na używanie ciasteczek (cookies), zgodnie z aktualnymi ustawieniami Pana/i przeglądarki. Jeśli chce Pan/i, może Pan/i zmienić ustawienia w swojej przeglądarce tak aby nie pobierała ona ciasteczek.


Strefa Wolnego Słowa: niezalezna.pl | gazetapolska.pl | panstwo.net | vod.gazetapolska.pl | naszeblogi.pl | gpcodziennie.pl