​Ujemna strona JOW-ów na przykładzie Francji

Francuskie wybory parlamentarne dobrze pokazują gorszą stronę jednomandatowych okręgów wyborczych. I tak, uzyskując 32 proc. głosów, centrolewicowa koalicja prezydenta Macrona może otrzymać po drugiej turze ok. 415–455 miejsc na 577 w Zgromadzeniu Narodowym. Koalicja centroprawicy z ogólnym wynikiem 21 proc. może liczyć tylko na 70–110 miejsc. Front Narodowy z kolei z wynikiem 13 proc. głosów dostanie 3–10 miejsc, a może i w ogóle nie dostanie się do izby niższej parlamentu. Mechanizm JOW-ów połączony z zasadą „wszyscy przeciw FN” zadziałał wyjątkowo demobilizująco na wyborców Marine Le Pen – grubo ponad połowa głosujących na nią w pierwszej turze wyborów prezydenckich w ogóle nie uczestniczyła w wyborach parlamentarnych, a ogólna absencja przekroczyła po raz pierwszy we Francji 50 proc. Dlatego dobrze będzie, jeśli Emmanuel Macron spełni choć jedną obietnicę: żeby część miejsc w Zgromadzeniu Narodowym była obsadzona na zasadzie proporcjonalności. Nie jest bowiem dobrze, jeśli większość wyborców nie ma w ogóle przedstawicieli w parlamencie i nie widzi sensu uczestniczenia w demokratycznych wyborach.

Udostępnij

Tagi
Wczytuję komentarze...

To się Platformie udało!

Schetyna wygłosił w Sejmie dobre przemówienie. Nie ściemniam! Pokazał ewidentne korzyści z ostatnich reform PiS, zwrócił jednak uwagę na szereg niedociągnięć i straconych szans. Uczciwie przyznał, że błędy popełnione przez Platformę za czasów Tuska i Kopacz musiały zostać naprawione, całe segmenty państwa „załatane”.

Niemniej wskazał też na zagrożenia dla budżetu i oświadczył, że PO ma bardziej dopracowany plan reform. To nie koniec! Potem na mównicę wyszedł Boni. Przyznaję – nie pozostawił nitki na polityce zagranicznej rządu. Krytykował, wskazywał na błędy i formalne, i dyplomatyczne, na buńczuczność, brak szerokiego pomysłu i planu. Ale też stanowczo zaoponował przeciwko jakiejkolwiek ingerencji zewnętrznych państw w suwerenne decyzje państwa polskiego, zaś horrendalne pomysły o sankcjach na Polskę skwitował prosto – jako partia reprezentujemy Polaków i nigdy nie możemy do tego dopuścić. Za chwilę jakiś istny korowód był w tym Sejmie, pojawił się Nitras. Nie był zakatarzony, nie miał zaczerwienionych oczu… Mówił płynnie i z sensem. Jednoznacznie potępił działalność Hanny Gronkiewicz-Waltz, wyraźnie zaznaczył, że cała PO odcina się i przeprasza za te patologie. Obok niego stał Szczerba i nie podskakiwał, nie miał też durnego uśmiechu na twarzy. Gdy on złapał za mikrofon, zamiast śpiewać i zamawiać pizzę, oświadczył, że PO oczekuje od swojego sekretarza Gawłowskiego zrzeczenia się immunitetu i gratuluje CBA udanej akcji. Zaś na koniec wyszła Róża Thun i zaczęła cytować „Państwo” Platona. A potem… potem się oczywiście obudziłem. I było jak wcześniej. Opozycja wyła o faszyzmie, prosiła obce państwa o interwencje, głosowała za sankcjami dla Polaków, prosiła, by na forum UE nazywać ich nazistami. Murem stała za patologiami HGW, odsłanianie przewałów korupcyjnych nazywała dyktaturą. Nitras kichał, Szczerba podskakiwał, a Róża Thun była takim bożyszczem intelektu, jakim… była wcześniej. I to tyle. Ale miło było przez te kilka godzin snu żyć w państwie, w którym opozycja jest normalna.
 

Udostępnij

Tagi
Wczytuję komentarze...

Nasza strona używa cookies czyli po polsku ciasteczek. Korzystając ze strony wyraża Pan/i zgodę na używanie ciasteczek (cookies), zgodnie z aktualnymi ustawieniami Pana/i przeglądarki. Jeśli chce Pan/i, może Pan/i zmienić ustawienia w swojej przeglądarce tak aby nie pobierała ona ciasteczek.


Strefa Wolnego Słowa: niezalezna.pl | gazetapolska.pl | panstwo.net | vod.gazetapolska.pl | naszeblogi.pl | gpcodziennie.pl